Archive for the ‘Ιστορικά’ Category

C-47 Dakota and C-130 Fly In Formation Over Normandy – D-Day 70th Anniversary

C-47 C-130

Original Normandy C-47 flies over the beaches and villages it flew over 70 years ago with the help of the 37th Airlift Squadron’s C-130.

In 2014, celebrating the seventieth anniversary of the Normandy landings, the plane left its home at the National Warplane Museum in Geneseo, New York, to attend the historic event. It took approximately fourteen days to complete its trek across the Atlantic, but the participation of Whiskey 7 in the anniversary ceremonies went through without a hitch.

Διαβάστε περισσότερα…

We haven’t seen these before! 45 mind blowing images of D-Day!


The Normandy landings (codenamed Operation Neptune) were the landing operations on 6 June 1944 (termed D-Day) of the Allied invasion of Normandy in Operation Overlord during World War II. The largest seaborne invasion in history, the operation began the invasion of German-occupied western Europe, led to the liberation of France from Nazi control, and contributed to an Allied victory in the war.  Planning for the operation began in 1943. In the months leading up to the invasion, the Allies conducted a substantial military deception, codenamed Operation Bodyguard, to mislead the Germans as to the date and location of the main Allied landings. The weather on D-Day was far from ideal, but postponing would have meant a delay of at least two weeks, as the invasion planners had requirements for the phase of the moon, the tides, and the time of day that meant only a few days in each month were deemed suitable. Hitler placed German Field Marshal Erwin Rommel in command of German forces and of developing fortifications along the Atlantic Wall in anticipation of an Allied invasion. A great collection of images here with some pre D-Day and some D-Day+

Διαβάστε περισσότερα…

10 Interesting Facts On the Race to Berlin

Race for Berlin

The advance on Berlin in early 1945 didn’t only mark the final stage of World War Two in Europe. It also saw the first open expression of the tensions between the Soviets and the Western allies, tensions which would soon evolve into the Cold War.

Διαβάστε περισσότερα…

Hitler’s Shameful and Unheroic Death (Μικρή συλλογή άρθρων)

Α)Hitler’s Shameful Death: The Fuhrer’s Unheroic Final Moments


: Hitler's Shameful Death

In May 1945 when Hitler’s death was announced by its Nazi propagandist, it was made to look like the German warlord died a hero. According to the Hamburg radio station’sannouncement, Hitler fought against Bolshevism to his last breath. But details about his final moments revealed Hitler died a shameful death.

Instead of dying as a warrior, Hitler was forced to commit suicide due to the defeat and humiliation he was faced with. He is alleged to have died in his bunker by either biting a cyanide capsule or shooting himself in the head. He was responsible for the deaths of millions of persons across Europe.

Διαβάστε περισσότερα…

Θορ Χέιερνταλ 1914 – 2002

Θορ Χέιερνταλ

Νορβηγός εθνογράφος, εξερευνητής και συγγραφέας. Από τους πρωτοπόρους της πειραματικής αρχαιολογίας, επιχείρησε να αποδείξει ότι οι αρχαίοι λαοί είχαν τη δυνατότητα να διασχίσουν μεγάλες αποστάσεις δια μέσου των ωκεανών. Το σύνολο των γραπτών του προστατεύονται από την ΟΥΝΕΣΚΟ ως μνημείο της ανθρώπινης ιστορίας.

Ο Θορ Χέιερνταλ γεννήθηκε στο Λάρβικ της Νορβηγίας στις 6 Οκτωβρίου 1914. Γιος ζυθοποιού, σπούδασε ζωολογία και γεωγραφία στο Πανεπιστήμιο του Όσλο και ασχολήθηκε με τη μελέτη των πολιτισμών της Πολυνησίας.

Πριν από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο είχε ζήσει στην Πολυνησία με τη γυναίκα του. Εκεί πείστηκε ότι οι αυτόχθονες ιθαγενείς είχαν καταγωγή από τη Λατινική Αμερική και όχι από την Ασία, όπως πίστευε η επιστημονική κοινότητα. Για να αποδείξει την ορθότητα της υπόθεσης εργασίας του, σκέφτηκε να κατασκευάσει μία σχεδία, πιστό αντίγραφο ινδιάνικου μοντέλου και να αφεθεί στα ρεύματα του ωκεανού. Διαβάστε περισσότερα…

Οθωμανός τη θρησκεία και έλλην τη πατρίδι…

Να τι διαβάζουμε σε μια αναφορά του υπουργού του Δικαίου Ιωάννη Θεοτόκη προς το Εκτελεστικό σώμα, γραμμένη στο Ναύπλιο στις 2 Οκτωμβρίου 1824:
Κάποιος Μεχμέτ δερβίς εφέντης, καταγόμενος εκ μιας των εν Τριπολιτζά οικογενειών, ανήρ έμπειρος εις την οθωμανικήν γλώσσαν, και επομένως από τους κατά πολλά χρησίμους και αναγκαίους εις το υπουργείον τούτο, δια τα καθημέραν παρεμπίπτοντα έγγραφα, τεμεσούκια και χοτζέτια. Ευχαριστείται να προσκοληθή εις το υπουργείον με εκατόν γρόσια μηνιαίον προς εξοικονόμησιν της οικογενείας του.

Περιττόν το υπουργείον να τον συστήση ήδη προς την Διοίκησιν, ως άνθρωπον καίτοι τούρκον όντα, φιλέλληνα όμως και φιλόκαλον, ως πολλάκις το απέδειξεν ο ίδιος πραγματικώς.

Εμφανίζεται και σ’ άλλα έγγραφα αυτός ο φιλέλληνας και φιλόκαλος Τούρκος. Τα ελληνικά του, βέβαια, δεν ήταν τόσο καλά όσο (υποθέτουμε) τα οθωμανικά του. Γράφει τον Απρίλιο του 1825:

Διαβάστε περισσότερα…

Today in Military History: March 6, 1940:»White Death» Finnish Sniper Simo Häyhä Taken Down by Russian Marksman

"White Death" Finnish Sniper Simo Häyhä Taken Down by Russian Marksman

Simo Häyhä, (1905-2002), dubbed the «White Death» by Russians
Finnish super-sniper during Russo-Finnish War (1939-1940)
(Unless otherwise indicated, all illustrations are courtesy of Wikipedia)


The military history of the human race comprises not only stories of large groups of men and machines clashing, but also the small histories of individual men fighting an enemy. Today’s posting is one of those small stories.

Διαβάστε περισσότερα…

Today in Military History – March 1, 1896:Battle of Adowa: Ethiopians Defeat Italian Invasion

by Siggurdsson

Battle of Adowa: Ethiopians Defeat Italian Invasion

Ethiopian painting depicting battle of Adowa (Adwa)
[Note Saint George in upper center aiding the Ethiopians]
Artist and date unknown, in the collection of the British Museum, London, UK
(Unless otherwise indicated, all illustrations are courtesy of Wikipedia)
Today the spotlight falls on one of the few battles of the Colonial Era (19th century) when a more numerous native army confronted a modern European army…and the Europeans came out second-best. It happened in what is today Ethiopia.

Διαβάστε περισσότερα…

Today in Military History: February 24/25, 1942:Great Los Angeles Air Raid: War Nerves Engulf the City Over «Weather Balloons»

Great Los Angeles Air Raid: War Nerves Engulf the City Over "Weather Balloons"

Coverage of the Los Angeles Air Raid of February 24/25, 1942
Photo spread from Los Angeles Times, February 26, 1942
(Unless otherwise indicated, all illustrations are courtesy of Wikipedia)


As many of you know, among my many interests – beside military history – is movies; war movies, adventure movies, sci-fi films. Today’s dive into military history inspired a lesser-known Steven Spielberg movie entitled 1941, released in 1979.

Διαβάστε περισσότερα…

Operation Jericho – Mosquito Attack on Amiens Prison – Success or Bloodbath?

by Nikola Budanovic

Operation Jericho
Operation Jericho was an air raid conducted by the RAF with an intention to free the captives of the Nazi-held Amiens prison in France. The raid happened on 18 February 1944, and though it wasn’t a large-scale operation, its precision and accuracy meant that it contributed greatly to the war effort and helped to raise the morale of the French, living under Nazi occupation.

In Amiens there was a high-security Nazi prison which held 717 prisoners, most of them being captured resistance fighters and political figures that were captured due to their support for the rebellion against Nazi occupation.

The British intelligence suggested that the Germans were already executing their prisoners and that an execution was scheduled on the 19 February 1944, for 100 prisoners. The mission was initially planned for 10 February and its original group leader was to be Air Vice-Marshall Basil Embry.

Διαβάστε περισσότερα…

Τζέιμς Κουκ 1728 – 1779

Τζέιμς Κουκ

Ο σκοτσέζος θαλασσοπόρος κι εξερευνητής Κάπτεν Τζέιμς Κουκ (James Cook) γεννήθηκε στις 27 Οκτωβρίου του 1728 στο Γιόρκσαϊρ. Σε ηλικία μόλις 16 ετών ανέλαβε τη διεύθυνση ενός καταστήματος. Μια μέρα, ένας από τους πελάτες πλήρωσε για τα αγαθά που είχε αγοράσει με ένα παράξενο νόμισμα που επάνω του αναγράφονταν τα γράμματα SSC (South Sea Company – Εταιρεία Νότιας Θάλασσας). Οι εικόνες που έρχονταν στο μυαλό του για ανεξερεύνητα μέρη τού έγιναν έμμονες ιδέες κι έτσι παραιτήθηκε από το κατάστημα που εργαζόταν και αποφάσισε να σαλπάρει.

Αρχικώς εκπαιδεύτηκε ως ναύτης στα ιστιοφόρα που ανεβοκατέβαιναν τον Τάμεση. Στα είκοσί του χρόνια κατατάχθηκε ως εθελοντής στο Βασιλικό Ναυτικό, κατά τον Επταετή Πόλεμο με τη Γαλλία υπηρέτησε ως μέλος πληρώματος και το 1768 έγινε κυβερνήτης του πλοίου «Endeavour». Διαβάστε περισσότερα…

Γυναίκες… Eduardo Galeano…

Οι mujeres των βιβλίων του, μαζεμένες στο τελευταίο έργο τού αγαπημένου Ουρουγουανού

Emma Goldman Speaks At Union Square

Γράφει ο Αντώνης Ν. Φράγκος



Γυναίκες, Eduardo Galeano

Μετ: Ισμήνη Κανσή, Εκδ. Πάπυρος

Δεν πάει ούτε ένας χρόνος από τότε που χάσαμε τον Εδουάρδο Γκαλεάνο, από τους πιο σημαντικούς, κατά τη γνώμη μας, συγγραφείς της σύγχρονης Λατινικής Αμερικής. Δεινός χειριστής της γλώσσας, με καταβολές στο μαγικό ρεαλισμό, αλλά χωρίς να ορίζεται από αυτόν, ο Γκαλεάνο βυθίστηκε στους λατινοαμερικάνικους μύθους έχοντας πάντοτε σαν πρόταγμα το πολιτικό διακύβευμα που δεν ήταν άλλο από την αντίσταση και την απελευθέρωση των λαών της ηπείρου του. Και αυτό το εξέφρασε με πράξεις, μέσω της δημοσιογραφίας, του ακτιβισμού και των δοκιμίων  του.

Πέρα από τις γνωστές τεχνοτροπίες, οι δουλειές του Γκαλεάνο συνδυάζουν έξοχα  το μυθιστόρημα, την ιστορία, την πολιτική ανάλυση και  το δημοσιογραφικό ρεπορτάζ στα όρια του ντοκιμαντέρ. Όπως δήλωσε κάποτε: «είμαι ένας συγγραφέας που θα ήθελε να συνεισφέρει στη διάσωση της κλεμμένης μνήμης όλης της Αμερικής, αλλά πάνω από όλα της Λατινικής Αμερικής, πατρίδας περιφρονημένης και αγαπητής». Σταθμοί στην πορεία του ήταν βιβλία του  όπως, «Οι ανοιχτές φλέβες της Λατινικής Αμερικής» (1971), «Ένας κόσμος ανάποδα (1998) -η περίφημη τριλογία, «Μνήμες φωτιάς» (1982-1986) και οι «Καθρέφτες-Μία σχεδόν παγκόσμια ιστορία» (2008). Φυλακίσθηκε και εξορίσθηκε από το τους πραξικοπηματίες της Ουρουγουάης και κατέφυγε στην Αργεντινή, αλλά, καθώς η χούντα του Βιντέλα έρχεται με βία στην εξουσία αναγκάζεται βρίσκεται αυτόματα στη λίστα αυτών που αντιμετωπίζουν το εκτελεστικό απόσπασμα. Μετοικεί στην Ισπανία και επιστρέφει στην πατρίδα του με την έλευση της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας στα μέσα του ΄80. Το 2004 στηρίζει το “Frente Amplio” (Ευρύ Μέτωπο) των Βάσκες και Μουχίκα.

Διαβάστε περισσότερα…

The Romantics

Αμερικανικό συγκρότημα του new wave από το Ντιτρόιτ. Γνώρισε επιτυχία στις αρχές της δεκαετίας του ’80, κυρίως με το τραγούδι Talking In Your Sleep, αλλά και με τα μουσικά τους βίντεο, που παίζονταν συχνά από το MTV.

Οι Romantics δημιουργήθηκαν στις 14 Φεβρουαρίου 1977, την Ημέρα των Ερωτευμένων, εξ ου και το όνομά τους. Τους αποτελούσαν οι Γουόλι Πάλμαρ (κιθάρα, φυσαρμόνικα, τραγούδι), Μάικ Σκιλ (κιθάρα), Ριτς Κόουλ (μπάσο) και ο ελληνικής καταγωγής Τζίμι Μαρίνος (ντραμς, τραγούδι). Όλα τα μέλη του γκρουπ συνεισέφεραν στη σύνθεση των τραγουδιών, αλλά οι κυρίως συνθέτες υπήρξαν οι Πάλμαρ και Σκιλ. Επηρεασμένοι από το βρετανικό ροκ της δεκαετίας του ‘60 (Beatles, Kinks, Hollies, Rolling Stones, Who), το γκαράζ ροκ του Ντιτρόιτ και το χαρντ ροκ της δεκαετίας του ‘70 (Ίγκι Ποπ, Stooges, MC-5, Rationals) και το πανκ ροκ των Ramones, προσανατολίσθηκαν σε μια ποπ εκδοχή του πανκ ροκ, γνωστή ως πάουερ-ποπ (power pop). Διαβάστε περισσότερα…

Όμηρος: Τα ερωτικά της Ιλιάδας και της Οδύσσειας

Original caption: The meeting of Ulysses and Penelope. --- Image by © Corbis

Ερωτήσεις- Απαντήσεις
1) πόσες γυναίκες μπορούσε να έχει ένας άνδρας;
Όσες ήθελε και όσες άντεχε η τσέπη του
2) δούλες ή ελεύθερες ;
Μία, η επίσημη (=μνηστή, κουριδίη άλοχος) νόμιμη σύζυγος, ήταν ελεύθερη (από γονείς ελεύθερους ή έστω μόνο τον πατέρα)
Οι υπόλοιπες θεωρούνται σκλάβες, ιδοκτησία του αφέντη- άνδρα και εν δυνάμει απλά «άλοχοι». (ανεξάρτητα από την προ σκλαβιάς θέση. Ο χοιροβοσκός(=συφορβός)
λ.χ Εύμαιος ήταν βασιλόπουλο, η Κασσάνδρα, μάντις, αντικείμενο πόθου του θεού Απόλλωνα, κόρη του Πριάμου, σέρνεται δούλη πλέον και ερωμένη του Αγαμέμνονα κλπ)

Διαβάστε περισσότερα…

Today in Military History: February 11, 1897:Philo N. McGiffin, Naval Academy Graduate, Dies of Wounds Suffered in Sino-Japanese War

Philo N. McGiffin, Naval Academy Graduate, Dies of Wounds Suffered in Sino-Japanese War

Philo N. McGiffin as Superintendent of Chinese Naval Academy, c. 1892
Photo from book «Real Soldiers of Fortune» by Richard Harding Davis (1912 edition)
(Unless otherwise indicated, all illustrations are courtesy of Wikipedia)


Our mini-history lesson for the week is the story of a man once described as a «soldier of fortune.» He completed his schooling at the U.S. Naval Academy, but failed to receive an American naval commission. He chose to offer his services to a foreign government, and it proved his undoing.

Διαβάστε περισσότερα…


Κωνσταντῖνος ΙΑ΄ Παλαιολόγος, ὁ τελευταῖος Αὐτοκράτωρ

Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος Δραγάσης, γεννήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου του 1404. Τέταρτος γιος και όγδοο από τα παιδιά του Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγου και της πριγκιποπούλας της Σερβίας, της Ελένης Δραγάση. Ήταν ο μόνος από τα παιδιά του ζεύγους που χρησιμοποιούσε και το επίθετο της μητέρας του (Ντραγκάς-Δράκος) και γι΄ αυτό συχνά χαρακτηριζόταν ή παρομοιαζόταν με δράκοντα στη γραμματεία της εποχής, ενώ ο λαός τού χάρισε με θαυμασμό το παρατσούκλι Δράκων, μετά τις μεγάλες του νίκες σε Αχαΐα και Βοιωτία.
Μεγάλωσε υπό τη Δεσποτεία του αδελφού του Θεόδωρου, που είχε αναλάβει τον Μοριά από το 1407. Η εξαιρετικά καλλιεργημένη αυλή του Δεσποτάτου ήταν το σχολειό του και πρώτος του «δάσκαλος» ο Πλήθωνας Γεμιστός. Από τα πιο κοντινά του σε ηλικία αδέλφια, δέθηκε με τον ασθενικό Θωμά, παρά με τον Δημήτριο, τον κακότροπο, φιλόδοξο κι αδίστακτο, που επιβουλευόταν το Δεσποτάτο, αλλά και τον θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως. Ο Δημήτριος ήταν αυτός που το 1442 συμμάχησε με τους Τούρκους ελπίζοντας να καταλάβει την Πόλη και το θρόνο της. Τότε, ερχόμενος τάχιστα με στρατό, ο Κωνσταντίνος έσωσε το βασιλέα του κι αδελφό του, τον Ιωάννη Ι΄ — εκείνη την περίοδο έχασε και τη δεύτερη σύζυγό του, την Αικατερίνη Γατελούζου. Είχε προηγηθεί ένας σύντομος γάμος (πολιτικού) συμφέροντος. Το Μάρτη του 1428, ο Κωνσταντίνος ήρθε σε γάμο με την πριγκίπισσα Μαγδαλένα της Ηπείρου, ανιψιά του κυβερνήτη της Ηπείρου Μάριο Τόκκο, η οποία πέθανε δύο χρόνια αργότερα. Η προίκα του γι΄ αυτόν το γάμο ήταν όλα τα εδάφη του Τόκκο στην Πελοπόννησο, από όπου και ξεκίνησε τις εκστρατείες του κατά των Φράγκων και των Τούρκων. Διαβάστε περισσότερα…

73 Years Ago Today: The Four Chaplains

70 Years Ago Today: The Four Chaplains

From National Commander Daniel M. Dellinger:

If you hang around an American Legion post long enough, you’ll hear the tale of the Four Chaplains. It’s one of those true and inspiring stories that should be told in every U.S. history class but isn’t.

On Feb. 3, 1943, the Army transport ship Dorchester was torpedoed by a German U-boat while crossing the icy North Atlantic in a convoy. Of the 902 soldiers, merchant seamen and civilian workers aboard, only 230 were rescued. The fact that even that many survived is in part because of the level heads and steady hands of Lts. George Fox, Alexander Goode, Clark Poling and John Washington.

Διαβάστε περισσότερα…

Top 15 Worst Nazis

Worst Nazis

The Third Reich, which lasted from 1933 to 1945, was one of the most, if not the evilest regime in history.

It attracted some of the most wicked characters who, given unprecedented power over life and death, made the killing of millions of people into state policy.

Some of the most infamous and evil Nazis that were responsible for the Holocaust include:

Διαβάστε περισσότερα…

Τoday in Military History: January 22-23, 1879:Battle of Rorke’s Drift; Outnumbered British Force Defends Supply Depot vs. 4000 Zulus (Μικρή συλογή άρθρων)

Α)January 22-23, 1879:Battle of Rorke’s Drift; Outnumbered British Force Defends Supply Depot vs. 4000 Zulus


«Defence of Rorke’s Drift» by Alphonse-Marie-Adophe de Neuville (1880)
Currently at the Art Gallery of New South Wales, Sydney, Australia
(Unless otherwise indicated, all illustrations are courtesy of Wikipedia)

Many students of military history have seen – or have at home – the 1964 film Zulu. It shows a heroic defense of a frontier outpost by a small band of British regulars against a numerically superior, determined native foe. The battle of Rorke’s Drift has attained a certain cult status in military history circles.

Διαβάστε περισσότερα…

Today in Military History: January 8, 1865:Battle of Dove Creek: Peaceful Kickapoo Indians, Mistaken for Comanches, Defeat Texans

Battle of Dove Creek: Peaceful Kickapoo Indians, Mistaken for Comanches, Defeat Texans

Kickapoo Indian men, c. 1867, photographer unknown
Image courtesy of
(Unless otherwise indicated, all illustrations are courtesy of Wikipedia)


For the first military history post for the new year, I give you a small battle in the later, closing months of the War Between the States, where the Indians actually badly smashed Confederate regular cavalry and Texan militia. It was a case of mistaken identity, as the Indians – who were simply fed up with the «white man’s war» – were just trying to find peace and quiet.


Kickapoo wigwam, date and photographer unknown; Image courtesy of
Kickapoo wigwam, date and photographer unknown; Image courtesy of

The Kickapoo Indian tribe originated in Michigan. Many Kickapoo bands joined the confederation led by Tecumseh, and participated in the November, 1811 battle of Tippecanoe. They also opposed American forces during the War of 1812. Eventually, the Kickapoo moved to Wisconsin, then Indiana, Missouri, Kansas, then to Oklahoma, while smaller bands continued on to Texas and Mexico.

At the start of the «War of Northern Aggression,» many of the Kickapoo groups in Oklahoma took sides, sometimes fighting each other. Near the end of 1864, a large number of Kickapoos decided to leave the country altogether. They knew some of their fellow tribesmen were living across the Rio Grande in Mexico. Therefore, a large band of Kickapoo men, women, and children pulled up stakes and made plans for the trek to join their brothers «south of the border.»

This migrating band contained between 4000 and 5000 Kickapoo Indians. Of these, about 400-600 were warriors, the rest were women, children, and the old. The leaders decided to make the journey during the late fall and early winter of 1864-65. In addition, they determined to avoid any contact with Texan settlements, and went through the sparsely populated West Texas plains, which were the usual haunts of the Comanche Indians.

On December 9, 1864, Captain N. M. Gillintine (also spelled Gillentine) and a Texas militia scouting party of twenty-three, under the jurisdiction of the State Militia’s 2nd Frontier District, discovered an abandoned Indian camp. Gillintine reported that it had between 92 and 102 wigwam sites and was located about thirty miles up the Clear Fork of the Brazos River from the ruins of old Fort Phantom Hill. [The campsite was some 20 miles southwest of the present-day town of San Angelo.] The trail left by the Indians was quite large – nearly 100 yards wide. The experienced Indian scouts among the militamen estimated that there were probably 500-600 warriors in the band.

[However, there was sufficient evidence for even an experienced scout like Gillintine to realize this was not a hostile warparty. They even found the grave of a dead Indian child, not something you would encounter with a raiding party. But Gillintine viewed all Indians as hostile. Even when other Indian scouts told him the Indians were likely non-hostile, he ignored their advice.]

Capt. Gillintine sent his report to the commander of the 2nd Frontier District, asking for reinforcements of state militia and regular Confederate cavalry. By the end of December, a force of 325 state militiamen under Capt. Silas S. Totton set out to join a force of 112 Confederate regulars and an additional 49 militiamen under Capt. Henry Fossett. The two groups failed to keep in communication, and their scheduled rendezvous did not take place.

Kickapoo Indian Force

Pattern (or Model) 1853 Enfield rifled musket, used by Kickapoo Indians at Dove Creek fight; It was also imported by both Union and Confederate governments for their armies
Pattern (or Model) 1853 Enfield rifled musket, used by Kickapoo Indians at Dove Creek fight
It was also imported by both Union and Confederate governments for their armies

The Kickapoo Indians, while generally peaceful, had participated in some battles in both Kansas and Oklahoma, a number of them fighting for the North, with others joining the South. They had received some general military training, including how to use firearms. Many of Kickapoos had been supplied with British-produced rifled muskets, specifically the Model 1853 Enfield. The Kickapoos were quite proficient in their use of the weapon.

The M1853 Enfield was the major firearm used by the British armed forces from 1853 to 1867. It was used in the Crimean War, the New Zealand Māori Wars, and the Indian Mutiny. In fact, the introduction of the Enfield to the Sepoys of the British-controlled East India Company army was a contributing factor to the start of the Indian Mutiny (or, if you wish to be politically correct, the Indian Uprising of 1857). The .577 caliber rifled musket fired a conical Minie ball, with an effective range to 600 years, with maximum range of 1250 yards.

The Kickapoo band had somewhere between 400 and 600 warriors in this migrating band, perhaps slightly more. But, neither the Confederate regulars nor the state militiamen had sent sufficient scouts to find out the exact figures.

Texan Confederate Regulars/Milita Force

The major portion of the Texan force was the state militiamen. At the beginning of the War Between the States, the Texas government announced that if any man was a member of the Frontier Force (militia), they were exempt from service in the Confederate Army. Many of these men – as the rugged individualist they were – did not respond well to military discipline. If they didn’t want to obey an officer’s ofders, they would ignore him. There was no real uniformity of dress or equipment. Many of the militiamen were only armed with shotguns, squirrel rifles, ancient revolvers, and similar non-military weapons.

The Confederate regulars were only slightly better than their frontier militia brothers.

Prelude to the Battle

As it turned out, Totton and his command set out on their own, seeking the Indians’ trail. They found it – despite wet, rainy weather and the trail nearly being obliterated by the rain and a passing buffalo herd. The militia’s provisions and fodder began running low, and Totton was forced to send home a number of his troops whose horse were in poor shape. Totton’s force made camp on January 5 due to dwindling supplies; the commander sent men to nearby Fort Chadbourne to requisition some army beef.

Capt. Fossett and his Confederate regulars, finally tiring of waiting for Totton’s command, set out to find Totton’s men and the migrating Indians. Soon afterwards, scouts found four abandoned Indian camps with a total of 875 wigwam sites that could have sheltered about 4000 people. There was also a detail present that should have given the Texans pause; a tree was found that had been used by the «hostiles» for target practice. The tree was perforated with dozens of bullets, and exhibited a large number of bullseyes. This did not seem to bother Fossett unduly, and they continued their pursuit.

Capt. Fossett sent out some scouts to try and find the migrating band (one of the scouts was a Lt. Mulkey, a Cherokee Indian). His command continued to follow the trail. On the morning of January 7 they were met by Lt. Mulkey and the scouts. They reported the discovery of the Indian camp on Dove Creek, about 50 miles away. They stated that about 4000 Indians were present, along with a herd of about 7000 horses. Fossett decided to march immediately for this camp; he sent a messenger to find Totton’s command. The message included directions to the Indian camp, his intention to attack the camp at dawn the next day, and a rendezvous site three miles away.

[Again, during the conference with his scouts, Fossett was told by them that the Indians were probably peaceful – Mulkey even tentatively identified them as Kickapoos. The scout recommended that Fossett try to communicate with them to determine their intentions. Apparently, Capt. Fossett’s blood was up, as he stated, «I recognize no friendly Indians on the Texas frontier.»]

Capt. Totton received Fossett’s message shortly afterwards (they were about 30 miles away), and the militiamen broke camp and rode more than 80 miles through the night to reach the  rendezvous point. During their ride, about 100 of the militiamen and their horses were so exhausted they could not continue. They were left behind with the pack train and Totton ordered them to proceed forward as best they could. However, the state militiamen simply left the area to return to their homes, taking the extra ammunition and provisions with them.

At sunrise on the morning of January 8, Capt. Fossett was thoroughly annoyed when Totton’s militiamen failed to appear, not showing up until nearly 9:00 am. The two commanders exchanged greetings, and began to make plans for the attack on the supposed «hostiles.» Totton was concerned that his 220 men – exhausted after an all-night ride in freezing temperatures and rain – were in no shape to fight a battle. Many of their horses were completely blown.

Fossett’s battleplan would begin with the recently arrived state militiamen crossing Dove Creek and attacking the camp from the north to draw the attention of the Indians. Then, Fossett and his Rebel regulars would cross the creek southwest of the camp and either capture or drive off the Indians’ grazing horses. Finally, a detachment of about 75 Confederates under the command of Lt. J.A. Brooks would attack the camp from the south, hopefully cutting off the Indians’ retreat.

The plan might have worked. However, the Kickapoos had placed their camp in an excellent strategic position. It was on the southern bank of Dove Creek, utilizing a dry wash to cover the encampment’s eastern and northeastern side. In addition, the campsite was surrounded by oak thickets and thick brier bushes. There were also ridges which protected the camp on several sides, and a large hill to the south of the camp.

Battle of Dove Creek

Capt. Totton and his state militia began the attack at about 10:00 am, crossing the freezing waters of Dove Creek on foot. The men had not had anything to eat in nearly 12 hours. Their attack initially took the Kickapoos by surprise, but after only a few minutes, the Indian warriors grabbed their Enfields and began laying down accurate fire on the attacking Texans. Very soon, at least 16 of the militia were killed, inclluding three of their officers. The assault on the Indian camp was aborted, and the militia withdrew rapidly in a disordered rout.

At the same time, Fossett’s Confederate regulars crossed the creek and took charge of the horse herd with ease. Watching the herd were an old Kickapoo man and two boys. The old man told the Texans that they were Kickapoos – not Comanches or Kiowas, as Fossett suspected – and that they were friendly. Fossett again stated his belief in «no friendly Indians on the Texas fronter.» He then added, «I take no prisoners,» and the old man was shot dead. Fossett ordered his men to execute the two boys, but they refused. The boys were taken prisoner (fortunately later escaped).

Battle of Dove Creek, January 8, 1865; From the Southwestern Historical Quarterly, Vol. 53, July 1949 – April 1950; Image courtesy of
Battle of Dove Creek, January 8, 1865
From the Southwestern Historical Quarterly, Vol. 53, July 1949 – April 1950
Image courtesy of

The Confederate horsemen under Lt. Brooks advanced on the southern end of the Kickapoo encampment, but with met with withering musket fire. About a dozen of the Rebel regulars had their horses shot out from under them. The volume of fire from the Kickapoo positions (described by one Texan participant as «perfect natural riflepits») made the Texans realize that these were not the Indians they thought they were.

Both the Confederate regulars and the state militiamen, badly shot up by the Kickapoos, fell back to the juncture of Dove and Spring creeks (see map above). By early afternoon, the disordered Texas were in full retreat, heading northeast to escape the pursuing Kickapoos. Thus ended the battle of Dove Creek.


The Texans lost 22 killed and 19 wounded. In the retreat a number of the wounded died of the cold; a major snow storm was blowing across Texas. At least 12 inches of snow fell on the day after the battle (some sources said it was two to three feet), making travel very slow. Food was so scarce, the Texans were forced to slaughter three of their captured Indian horses. A week after the battle, they reached the ranch of John Chisum – at the confluence of the Concho and Colorado rivers – who offered them shelter, food, fodder, and medical care. [This is the same John Chisum who was portrayed by Johy Wayne in the 1970 film «Chisum.»]

The Kickapoo Indians lost less than 50 men killed and an unknown number of wounded. Shortly after the Texans retreated, the Kickapoos pulled up stakes – leaving nearly all of their equipment behind – and headed directly for the Rio Grande. They crossed the Texas-Mexico border and headed to the settlement of their fellow Kickapoos, and settled down.

Footnote #1: For years after Dove Creek, the Kickapoos launched a number of raids against Texas settlements, in retaliation for the unprovoked attack.

Footnote #2: The Kickapoo tribe achieved lasting fame in American popular culture as a result of cartoonist Al Capp’s Li’l Abner comic strip, which ran in 900 newspapers across the country from 1934 to 1977. Among the plethora of unique characters that inhabited Dogpatch, USA were Hairless Joe and Lonesome Polecat. The two fast friends dwelt in a cave near Dogpatch, and brewed the concoction in a huge vat sitting just outside their cave mouth. Its exact formula was unknown; but if Joe or Polecat periodically tasted it and said, «It needs more body,» they would promptly hunt down some local animal – usually a bear or a moose – and throw its carcass [«body,» get it?] into the vat where the Joy Juice was constantly percolating. KJJ was said to be so strong, its fumes could melt the rivets off a battleship. Capp was constantly denying claims that KJJ was «moonshine.»

Kickapoo Joy Juice (see below); Image courtesy of
Kickapoo Joy Juice (see below)
Image courtesy of

In the 1960s, as a competitor of Mountain Dew, the Monarch Beverage Company of Atlanta, GA developed a similar citrus-flavored soft drink dubbed Kickapoo Joy Juice. It is currently sold mainly in Asian markets (Singapore, Malaysia, Brunei, Cambodia and Bangladesh), the can still comes decorated with a vintage Li’l Abner drawing.

Forgotten History: Night Witches – All Female 588th Night Bomber Regiment

by Dirk De Klein – 

Night Witches

In the west we know little about the Soviet efforts fighting the Nazi’s. We know about the battle of Stalingrad and the battle of Leningrad etc, And we know that Stalin actually killed more people then Hitler but we know very little of the Soviet Armed Forces, leave alone about an all female bombing squad.

In the Nazi-occupied Soviet Union, German soldiers had a very real fear of witches.

Namely, the “Night Witches,” an all-female squadron of bomber pilots who ran thousands of daring bombing raids with little more than wooden planes and the cover of night—and should be as celebrated as their male counterparts.

Διαβάστε περισσότερα…

ΠΟΛΕΜΙΚΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ (Μικρή συλλογή άρθρων)

Α)Christmas with GIs: How American Soldiers Took The Place of British Fighting Men During WWII

GI Christmas WWII (Left: A Gi spending his Christmas with a British family; Right: The actual poster put around the base urging GIs to spend their holdiays with British families.)
GI Christmas WWII (Left: A Gi spending his Christmas with a British family; Right: The actual poster put around the base urging GIs to spend their holidays with British families.)

American GIs sent to Britain during the height of WWII were repeatedly described as “overpaid, oversexed and over here” but at least, on Christmas they made many a British families happy with their presence during the holiday celebrations. The main reason – they brought with them extra rations as well as the much sought after Coca-Cola and nylon stockings. Διαβάστε περισσότερα…

“Tα φιλαράκια με τα χακί”: Τα Χριστούγεννα που οι στρατιώτες άφησαν τα όπλα κάτω για να παίξουν μπάλα | Φωτογραφιες + Βίντεο

Πριν από 100 χρόνια, σαν σήμερα, τα πρώτα Χριστούγεννα από την έναρξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, το χειμώνα του 1914, πάνω από 1 εκατ. στρατιώτες του Δυτικού Μετώπου*, αψηφώντας τις εντολές των ανωτέρων τους, εγκατέλειψαν τα χαρακώματα και σκορπίζοντας ευχές γιόρτασαν με τον εχθρό, παίζοντας ποδόσφαιρο σε μια αυθόρμητη εκεχειρία που έμεινε για πάντα στη παγκόσμια ιστορία. Μια «ανταρσία της ανακωχής», ονομάστηκε και “η ανακωχή των φιλαράκων με τα χακί” εν μέσω του «Μεγάλου Πολέμου» που τελικά στοίχισε τη ζωή σε περισσότερους από 18 εκατ. ανθρώπους.

Την παραμονή των Χριστουγέννων, άνδρες του βρετανικού στρατού άκουσαν του Γερμανούς να τραγουδούν τα κάλαντα και είδαν φανάρια και μικρά έλατα στα χαρακώματα τους. Τα μηνύματα άρχισαν να περνούν σε όλους τους στρατιώτες, με την επόμενη ημέρα να βρίσκει  Βρετανούς και Γερμανούς να ανταλλάζουν δώρα, να βγάζουν φωτογραφίες, να θάβουν τους νεκρούς τους και να παίζουν έναν αγώνα ποδοσφαίρου για να γιορτάσουν την εκεχειρία που μόνοι τους αποφάσισαν.

Πολλοί αξιωματικοί ανησύχησαν πως η συμπεριφορά των στρατιωτών τους θα υπονόμευε το μαχητικό πνεύμα, με αποτέλεσμα οι ανώτεροι να δίνουν εντολές για λήψη μέτρων ώστε να μην συμβεί ξανά ανάλογο περιστατικό, θέλοντας να διατηρήσουν την αυθόρμητη ανακωχή στο επίπεδο ενός μεμονωμένου περιστατικού στο Δυτικό Μέτωπο. «Εκείνα τα Χριστούγεννα, κατάφεραν να κάνουν θανάσιμους εχθρούς, φίλους για μια στιγμή», ανέφερε ο ιστορικός Φράνσις Τοουντρόου, σύμφωνα με το BBC.

Διαβάστε περισσότερα…

“Να τα πούμε;”: Η ιστορία πίσω από τα κάλαντα

Τα κάλαντα είναι, ίσως, μια από τις πιο γλυκές αναμνήσεις των παιδικών μας χρόνων γιατί εκτός του γεγονότος ότι αποτελούν ένα σημαντικό κομμάτι των εορτών των Χριστουγέννων είναι το έθιμο που αφορά, όσο κανένα άλλο, τα παιδιά.
Γιατί όπως και να το κάνουμε Χριστούγεννα χωρίς κάλαντα δεν γίνονται.

Διαβάστε περισσότερα…

Tiger`s reputation may be in need of a rewrite


“To a New Yorker like you, a hero is a weird type of sandwich, not some nut who takes on three Tigers.” The line is from the 1970 Second World War comedy Kelly’s Heroes: Donald Sutherland’s early-hippie tank commander Oddball had grave misgivings about pitting his American Sherman against a trio of feared German Tiger tanks.

Brad Pitt’s murderous Wardaddy character faces a similar, though decidedly bloodier dilemma in the newly released movie Fury when his squad of four Shermans faces off against a “goddamn Tiger” deep inside Germany late in the war. As the introduction grimly informs us: “U.S. tank crewmen suffered staggering losses” when up against superior German tanks such as the Tiger. A hulking Tiger is also one of the last things Capt. John Miller, played by Tom Hanks, sees before dying in Saving Private Ryan .

Whenever Hollywood shifts its attention to Second World War tank combat, the German Panzerkampfwagen VI, aka the Tiger, inevitably lumbers into view, more often than not pitted against the thinly-armoured though heroically-crewed Sherman tanks that were a mainstay of the American, British and Canadian armies. It’s a classic David and Goliath match-up, but with armour-piercing shells in place of rocks and foreheads.

Διαβάστε περισσότερα…

Stunning: When a M8 Greyhound knocked out a Tiger tank during an exciting engagement in the Battle of the Bulge

M8´s in winter and summer cammos, Battle of Bulge, 1944

M8´s in winter and summer cammos, Battle of Bulge, 1944 [Via]

During the Battle of St. Vith in the Battle of the Bulge, on 18 December 1944, an M8 armored car from Troop B, 87th Cavalry Reconnaissance Squadron and Company A, was able to destroy a German Tiger I heavy tank from 1st SS Panzer Division. The M8 fired three 37 mm rounds through the relatively thin rear armor of the Tiger from only 25 yd. (23 m), setting it on fire.

Despite the fact that M8 Greyhound was not adversary for German tanks, statistics and specifications do not determine the result of the battles. The M8 Greyhound was considered fast, sufficiently reliable and armed and armored well enough for reconnaissance missions. Its speed was key to successful in this engagement with Tiger tank.

Διαβάστε περισσότερα…

Today in Military History: December 15, 1944:Plane Carrying «Big Band» Leader Maj. Glenn Miller to Paris Disappears

Plane Carrying "Big Band" Leader Maj. Glenn Miller to Paris Disappears

Captain (later Major) Glenn Miller, U.S. Army Air Forces, c. 1942
Photograph courtesy of U.S. Air Force, and
(Unless otherwise noted, all illustrations are courtesy of Wikipedia)


Today’s history story comes from the time period of the Second World War. It involved a popular musician, whose music brought pleasure to everyone who heard it, especially the soldiers of the American armed forces fighting for democracy around the world.

Διαβάστε περισσότερα…


Α)In the Pitch-Black Jungle of Guadalcanal, Marine John Basilone Would Decimate an Entire Japanese Regiment

Actor Jon Seda stars as Basilone in HBO The Pacific

Often described as the turning point for the Pacific in World War 2, the Battle of Guadalcanal represented the moment that Japanese expansion in the Pacific would cease and the Marines would take the offensive.  But to call it a moment doesn’t do the six-month long struggle for the island justice.  For the Japanese were not accustomed to losing and they would not give up the island quickly.

John Basilone

Fortunately for the United States, men like Gunnery Sergeant John Basilone and the United States Marine Corps were ready for a fight.   Gunny Basilone holds a place of lore in Marine Corps history as his actions during the struggle for Guadalcanal would earn him the Medal of Honor while setting the tone for what the Japanese could expect from American Marines.

Διαβάστε περισσότερα…

Pearl Harbor Attack Survivor Recalls his Ordeal

Sailors in a motor launch rescue a man overboard alongside the burning West Virginia during, or shortly after, the Japanese air raid on Pearl Harbor.
Sailors in a motor launch rescue a man overboard alongside the burning West Virginia during, or shortly after, the Japanese air raid on Pearl Harbor.

One of the survivors of the Pearl Harbor attack, which brought the United States into World War Two 74 years ago this year, has told the story of how he escaped death.

Διαβάστε περισσότερα…

Today in Military History: December 7, 424 BC:Battle of Delium: Boeotians Defeat Athenians; History’s First «Friendly Fire» Incident

Battle of Delium: Boeotians Defeat Athenians; History's First "Friendly Fire" Incident

Map of central Greece [excuse the city names in Spanish]
Athens (Atenas), Thebes (Tebas), Delium (Delio)
(Unless otherwise noted, all illustrations/images are from Wikipedia)
Our mini-history lesson for today focuses on a battle from the Peloponessian War (431-404 BC) between Athens and Sparta and their allies. It was not a very big battle, but it is still an interesting conflict to examine.

Διαβάστε περισσότερα…

The Russian winter arrives on the Eastern Front

The German Army Group Centre had been able to resume their advance in winter conditions but much worse was to come.

In mid November the German offensive on Moscow had resumed when the ground had hardened sufficiently for Army Group Centre to move again. For just over a week they continued to advance against ever worsening conditions.

Διαβάστε περισσότερα…

Η θέση της γυναίκας κατά την Αγία Γραφή και την Παράδοση της Εκκλησίας


Η 25η Νοεμβρίου, ημέρα της μνήμης της Αγίας Αικατερίνης, έχει οριστεί από τον ΟΗΕ ως ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών. Η ανάγκη να τονιστεί η αξία της γυναίκας είναι πολύ επίκαιρη, ιδιαιτέρως μετά την επικράτηση σε κάποιες χώρες φονταμενταλιστικών ιδεολογιών, που στρέφονται κατά της γυναικείας αξιοπρέπειας και επιβάλλουν την υποτίμηση της γυναικείας φύσης. Αντίθετα η Εκκλησία τονίζει την ισοτιμία των δύο φύλων και εξοβελίζει κάθε διχασμό ανάμεσα στους άνδρες και τις γυναίκες.

Από την αρχική διήγηση της Γένεσεως μαθαίνουμε ότι ο Θεός «ἐποίησεν τόν ἄνθρωπον, κατ’ εἰκόνα θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν, ἄρσεν καί θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς» (Γεν. 1, 27). Η διήγηση αυτή τεκμηριώνει την ισοτιμία των φύλων, αφού αυτά συμμετέχουν στην ίδια δημιουργία αλλά και είναι προικισμένα με τα ίδια ακριβώς χαρίσματα από τον Θεό και έχουν τον ίδιο προορισμό, το «καθ’ ὁμοίωσιν». «Καί εὐλόγησεν αὐτούς λέγων, αὐξάνεσθε καί πληθύνεσθε καί πληρώσατε τήν γῆν καί κατακυριεύσατε αῦτῆς καί ἄρχετε … πάντων τῶν κτηνῶν καί πάσης τῆς γῆς…» (Γεν. 1, 28).

Διαβάστε περισσότερα…

Τι κρύβεται πίσω από τη μυστηριώδη δολοφονία του βασιλιά Γεωργίου Α” με περίστροφο στη Θεσσαλονίκη.

     Ο δράστης συνελήφθη αλλά έπεσε από το παράθυρο, ενώ βρισκόταν στο κρατητήριο. Βίντεο με όλα τα πιθανά σενάρια  Ο Χριστιανός – Γουλιέλμος – Φερδινάνδος – Αδόλφος – Γεώργιος, ευρύτερα γνωστός ως Γεώργιος Α΄, ήταν ο άνθρωπος που διαδέχτηκε τον Όθωνα και στέφθηκε βασιλιάς τον Οκτώβριο του 1863. Υπήρξε ο μακροβιότερος βασιλιάς των Ελλήνων, από το 1863 μέχρι το 1913, όταν δολοφονήθηκε εν ψυχρώ στις 18 Μαρτίου στη Θεσσαλονίκη. Ο βασιλιάς, παρόλο που λίγα χρόνια πριν είχε απειλεί η ζωή του και είχε βιώσει τη δολοφονία του πρωθυπουργού Θεόδωρου Δηλιγιάννη τον Μάιο του 1905, συνήθιζε να κυκλοφορεί με ελάχιστη συνοδεία και φύλαξη.
      Τα ματωμένα ρούχα του βασιλιά και το περίστροφο που του αφαίρεσε τη ζωή. Μουσείο Βασιλέως Γεωργίου Α′ στην Θεσσαλονίκη Η πρώτη απόπειρα κατά του Γεώργιου Georgios A_Peristrofo SxinaΣτις αρχές, του 1898 η Ελλάδα βρισκόταν σε μία πολύ δυσάρεστη κατάσταση. Είχε προηγηθεί ο ατυχής ελληνοτουρκικός πόλεμος του 1897 με καταστρεπτικές συνέπειες για την χώρα. Η κυβέρνηση Δηλιγιάννη, αλλά και το ίδιο το παλάτι βρίσκονταν υπό διαρκή αμφισβήτηση από την κοινή γνώμη. Στις 14 Φεβρουαρίου του 1898 ο βασιλιάς Γεώργιος Α’, αποφάσισε να πάει με την άμαξα μία βόλτα με την κόρη του, από την Αθήνα προς το Φάληρο. Παρέμεινε για κάποια ώρα και μετά επέστρεψε από την τότε οδό Αθηνών-Φαλήρου, τη σημερινή οδό Συγγρού, που εκείνη την εποχή, ήταν ένας έρημος περιφερειακός δρόμος. Δύο άντρες που είχαν στήσει ενέδρα στην περιοχή του Νέου Κόσμου, πλησίασαν την άμαξα έβγαλαν τα κουμπούρια και άρχισαν να πυροβολούν. Ο Βασιλιάς και η κόρη του, πριγκίπισσα Μαρία, βγήκαν αλώβητοι από τη δολοφονική απόπειρα. Οι δράστες, συνελήφθησαν αμέσως και καταδικάστηκαν σε θάνατο. Η δημοτικότητα του βασιλιά μετά την απόπειρα της δολοφονίας, εκτοξεύθηκε στα ύψη. Μάλιστα, με έρανο των πολιτών, στο σημείο της απόπειρας, χτίστηκε μια εκκλησία, ο σημερινός ναός του Αγίου Σωστή προς τιμήν της διάσωσης του βασιλέα που γλύτωσε από τους στυγερούς δολοφόνους.
      Η δολοφονία Ο Γεώργιος στους Βαλκανικούς πολέμους συντάχθηκε με την πολιτική του πρωθυπουργού Ελευθερίου Βενιζέλου και στις 24 Νοεμβρίου 1912 εισήλθε θριαμβευτικά στη Θεσσαλονίκη, όπου και εγκαταστάθηκε για να θεμελιώσει την ελληνική κυριαρχία στην περιοχή. Όμως, στις 5 Μαρτίου 1913, λίγο προτού συμπληρώσει τα πενήντα χρόνια της παραμονής του στο θρόνο, δολοφονήθηκε από τον Αλέξανδρο Σχινά. Ο δράστης ήταν ένας περιθωριακός τύπος, ο οποίος συνελήφθη και οδηγήθηκε στα κρατητήρια. Παρά την άμεση σύλληψή του, η υπόθεση της δολοφονίας του Γεωργίου δεν διαλευκάνθηκε ποτέ. Τα κίνητρα του δολοφόνου δεν έγιναν γνωστά, ενώ ο ίδιος είχε ένα πολύ μυστήριο τέλος. Ενώ βρισκόταν υπό κράτηση, βρέθηκε αφύλαχτος και πήδηξε από το παράθυρο. Αυτό τουλάχιστον ανέφερε η αστυνομία. Δείτε στο βίντεο της Μηχανής του Χρόνου, καρέ -καρέ τη δολοφονία του βασιλιά, αλλά και το τέλος του δολοφόνου του. Ήταν αυτοκτονία ή εκπαραθύρωση;…

Διαβάστε όλο το άρθρο:

10 Interesting Facts About The End Of The First World War

ww1 armistice

Here are ten interesting facts about the Armistice, that ended WW II.

1- The Kiel Mutiny and German Revolution was the final blow to the German Empire

Text supplied by the German Federal Archive: "With the rebellion of the sailors and workers on 3 November 1918 in Kiel the November revolution starts. On 6 November the revolutionary movement reaches Wilhelmshaven. Our picture shows the soldiers' council of the Prinzregent Luitpold."
Text supplied by the German Federal Archive: “With the rebellion of the sailors and workers on 3 November 1918 in Kiel the November revolution starts. On 6 November the revolutionary movement reaches Wilhelmshaven. Our picture shows the soldiers’ council of the Prinzregent Luitpold.”

The German Empire was in a desperate position and many knew that The Great War was not winnable. Some Imperial Army commanders still had schemes for victory and the Imperial Navy wanted to engage the British Royal Navy in a decisive battle, but on November 3rd, 1918, the sailors of Germany’s High Seas Fleet revolted in the Kiel Mutiny.

The revolt spread through all of Germany and in a few days Kaiser Wilhelm II abdicated and the transition to the Weimar Republic began. On November 10th, Chief of the General Staff Paul von Hindenburg instructed the German delegation currently negotiating the terms of the Armistice to sign whatever terms and conditions and quickly due, to growing riots and unrest at home.

Διαβάστε περισσότερα…

Today in Military History: November 10, 1865,Henry Wirz, Former Commandant of Andersonville POW Camp, is Hanged for War Crimes


Henry Wirz, Former Commandant of Andersonville POW Camp, is Hanged for War Crimes

Major Henry Wirz, CSA, date and photographer unknown
Image from the National Park Service, courtesy of
(Unless otherwise indicated, all illustrations are courtesy of Wikipedia)


For today, we will examine the story of Henry Wirz, a Swiss immigrant and Confederate officer, who was one of only two men tried for war crimes during the course of the War Between the States.

Διαβάστε περισσότερα…

Η Νύχτα των Κρυστάλλων

Η αποκληθείσα «νύχτα των κρυστάλλων» αποτελεί το πρώτο μαζικό πογκρόμ εναντίον των Εβραίων στη Γερμανία. Συνέβη τη νύχτα της 9ης Νοεμβρίου 1938 ως τις πρώτες πρωινές ώρες της επόμενης μέρας και ήταν η πρώτη ένδειξη για το τι θα ακολουθούσε αργότερα με το εβραϊκό ολοκαύτωμα. Ονομάστηκε «νύχτα των κρυστάλλων», επειδή οι Ναζί ξέσπασαν πάνω στις ιδιοκτησίες των Εβραίων, σπάζοντας τις βιτρίνες πολλών καταστημάτων τους.

Όλα ξεκίνησαν δύο μέρες νωρίτερα, όταν ένας γερμανοεβραίος, ο Χέρσελ Γκρίσπαν, σκότωσε στο Παρίσι τον γραμματέα της γερμανικής πρεσβείας Ερνστ Φον Ρατ. Ο φόνος του γερμανού διπλωμάτη χρησιμοποιήθηκε ως δικαιολογία για τις επιθέσεις που εκδηλώθηκαν εναντίον των Εβραίων σε όλη τη Γερμανία. Φαινομενικά, οι επιθέσεις αυτές ήταν αυθόρμητες, αλλά στην πραγματικότητα «ενορχηστρώθηκαν» από τη ναζιστική κυβέρνηση. Διαβάστε περισσότερα…

Today in Military History: November 6, 1865,Confederate Raider Shenandoah Surrenders to British Authorities at Liverpool, Seven Months after Appomattox

Confederate Raider Shenandoah Surrenders to British Authorities at Liverpool, Seven Months after Appomattox

«Destruction of Whale Ships off Cape Thaddeus Arctic Ocean, June 23, 1865 by
(Confederate Steamer) Shenandoah;» Colored lithograph of artwork by B. Russell
Collection of President Franklin D. Roosevelt, U.S. Naval Historical Center Photograph
(Unless otherwise indicated, all illustrations are courtesy of Wikipedia)

Today’s little history lesson involves a warship still fighting for its «Lost Cause» seven months after the surrender of the Army of North Virginia. Its actions became the basis of an international court case between the U.S. and Great Britain.

Διαβάστε περισσότερα…

ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ: Νικόλαος Πλαστήρας (Ο μαύρος καβαλάρης)

Ότι και να πει κανείς γι’ αυτόν είναι λίγο. Φίλοι και αντίπαλοι τον παραδέχτηκαν. Παραδέχτηκαν τον φλογερό πατριωτισμό του, την επαναστατικότητα του, το αδούλωτο πνεύμα του, την γενναιότητα, την αγνότητα και την ανιδιοτέλειά του.

Σαν πέθανε οι πάντες θρήνησαν τον τίμιο στρατιώτη, τον θρυλικό μαύρο καβαλάρη που όταν ο ελληνικός στρατός – στερημένος την άξια πολιτική και στρατιωτική ηγεσία του – μετά την επίθεση του Νέου Τσένγκις Χαν, του ΚΕΜΑΛ, τον Αύγουστο του ’22, άτακτα υποχωρούσε, ο Πλαστήρας με το θρυλικό 5/42 ευζωνικό του έσωσε την τιμή του στρατεύματος.

Ήταν ο μόνος που υπεχώρησε συντεταγμένα πολεμώντας χωρίς να πανικοβληθεί, πλαγιοκοπόντας και σφυροκοπόντας τον Κεμαλικό στρατό και τα άγρια ασύντακτα στοίφη δηλαδή τους βασιβουτούκους Τούρκους, (Τσέτες) που τον ακολουθούσαν. Αν τον έπιαναν θα το κρεμούσαν ανάποδα, θα τον έγδερναν. Θα τον σούβλιζαν ζωντανό»

Ο Πλαστήρας ! Ο Νικόλαος Πλαστήρας!

Η τιμή και η δόξα του στρατεύματος, το καύχημα της Ελλάδος, που όταν έφτασε πολεμωντας όπως είπαμε αδιάκοπα – σέρνοντας μαζί του χιλιάδες γυναικόπαιδα – στο τσεσμέ – όπου τον περίμεναν τα Ελληνικά πλοία, και βλέποντας να τον περικυκλώνουν οι Τούρκοι του Νουρεντίν Πασά, του στέλνει μήνυμα με ένα Τούρκο αιχμάλωτο λέγοντάς του: Άσε με να φύγω παίρνοντας μαζί μου και τα γυναικόπαιδα γιατί διαφορετικά θα μπω στη Σμύρνη και θα την μεταβάλω σε ερείπια. Και ο Νουρεντίν πασάς ο σκύλος εξηφανίσθη. Τι άλλο μπορούσε να κάνει. Ο Πλαστήρας δεν χωράτευε.

Στη συνέχεια επιβίβασε τα γυναικόπαιδα στα πλοία – μετά τον στρατό του και έμεινε μόνος με τον σαλπιγκτή του. Έβγαλε το μαντήλι του έσκυψε φίλησε την Μικρασιατική γη, έβαλε στο μαντήλι του λίγο χώμα, με την παραγγελιά να το βάλουν στον τάφο του. Έψαλε τον εθνικό ύμνο, διέταξε τον σαλπιγκτή του να σαλπίσει αναχώρηση και τελευταίος αυτός αφού προηγήθη ο σαλπιγκτής μπήκε στο πλοίο και ενώ το πλοίο έφευγε αυτός όρθιος έβαλε το χέρι του στο γείσο του στρατιωτικού πηλικίου του και χαιρετούσε τη Μικρασία που χανόταν.

Ο Πλαστήρας! Ο Νικόλαος Πλαστήρας!

Η πρεπιά του Ελληνισμού που χρημάτισε τρεις φορές πρωθυπουργός, μια φορά απόλυτος άρχων και στρατηγός και πέθανε σε κρεβάτι εκστρατείας και στην ψάθα, γιατί τον μισθό του τον έδινε σε πάσχοντες συνανθρώπους του.

Οι στρατιώτες του τον λάτρευαν, πέθαιναν γι’ αυτόν. Μα το άξιζε. Ένα περιστατικό χαρακτηριστικό της ανδρείας του μα και της αγάπης του προς τους συν – στρατιώτες του όπως έλεγε. Το μέτωπο στη Μικρασία έσπασε όπως είπαμε, ο Ελληνικός στρατός υποχωρούσε μα ο Πλαστήρας κρατούσε γερά. Σε μια ανάπαυλα της μάχης ο Πλαστήρας διέταξε να αναπαυθούν οι εύζωνοί του αφού τοποθέτησε στα γύρω υψώματα σκοπιές. Οι εύζωνοί κατακουρασμένοι κοιμήθηκαν αμέσως.

Ξημέρωσε. Ένας ένας οι ευζώνοι ξυπνούσαν και με κατάπληξη έβλεπαν πως οι σκοποί είχαν εξαφανιστεί. Παρατηρώντας καλύτερα είδαν πως στο υψηλότερο ύψωμα ένας καβαλάρης οριζοντιωμένος πάνω στο άλογό του αγρυπνούσε. Με τα κιάλια του ερευνούσε την γύρω περιοχή.

Τον πλησίασαν και με έκπληξη και θαυμασμό είδαν ότι ο βιγλάτορας ήταν ο Συνταγματάρχης τότε Πλαστήρας. Αυτός και μόνον αυτός τους φύλαγε όλη νύχτα. Για να κοιμηθεί, να ξεκουραστεί το στράτευμα, το χιλιοβασανισμένο.

Εσείς κε Συνταγματάρχα μας φυλάγατε όλη νύχτα; Εσείς;

Και ο Πλαστήρας: «Μα ποιος άλλος θα σας φύλαγε καλλίτερα από μένα».

Πώς να μην του δώσεις και την ψυχή σου;

Πώς να μην τον λατρέψεις σαν θεό σου;

Πώς να μην το ακολουθήσεις στον θάνατο;

Κι άλλο ένα δείγμα της λατρείας που του είχαν:

Στρατηγός της ΑΝΤΑΝΤ που βρέθηκε στο μέτωπο και μαθαίνοντας το πόσο αγαπούσαν τον Πλαστήρα οι εύζωνοι, σταματά ένα από αυτούς και τον ‘ρωτά:

– Εσύ σε ποιο Σύνταγμα ανήκεις;

Και εκείνος απαντά με τρεις λέξεις:

– Εγώ είμαι του Πλαστήρα.

Γενναίος, αποφασιστικός, ριψοκίνδυνος πάντα πρωτοπόρος στους αγώνες της πατρίδας και φανατικό ς Βενιζελικός λέγει με θάρρος στον Μεγάλο Κρητικό που τον ακούει συγκινημένος.

«Όποιος βλέπει την πατρίδα του να καταστρέφεται και μένει αδρανής, είναι το ίδιο σαν να την καταστρέφει κι’ αυτός με τα ίδια του τα χέρια».

Γι’ αυτό όπως είπαμε πάντοτε πρωτοπόρος παίρνει μέρος στους Βαλκανικούς αγώνες και τον Οκτώβριο του 1912 στη μάχη της Ελασσόνας ο Πλαστήρας με απαράμιλλη τόλμη πηδάει στα εχθρικά χαρακώματα και συλλαμβάνει τους πρώτους Τούρκους αιχμαλώτους του πολέμου (Ήταν τότε νεαρός ανθυπολοχαγός). Ακολουθούν οι μάχες του Σαρανταπόρου, των Γιαννιτσών, της Φλώρινας όπου ο Πλαστήρας σαν σίφουνας τρέχει εδώ και εκεί πρώτος, πάντα πρώτος και εμψυχώνει τους άνδρες του και ορμάει πρώτος στη φωτιά.

Στις 19 Ιουνίου του 1913 στη μάχη του Λαχανά ο Πλαστήρας καβαλά στο άλογό του είναι ο ουσιαστικός πρωταγωνιστής της νίκης κατά των Βουλγάρων.
Τον Μάιο του 1918 η Μεραρχία Αρχιπελάγους στέλνεται να πολεμήσει στον Σκρά, τον απότομο αυτό βράχο που οι Βούλγαροι από την καθοδήγηση Γερμανών αξιωματικών, είχαν μεταβάλει σε απόρθητο φρούριο. Ο Πλαστήρας επικεφαλής του τάγματος του ορμάει στα εχθρικά χαρακώματα και σε διάστημα δύο περίπου ωρών τρέπει σε άτακτη φυγή τους Βουλγάρους. Το Γενικό επιτελείο δεν πιστεύει στα μάτια του και ο Πλαστήρας προβιβάζεται στον βαθμό του αντισυνταγματάρχη «επ’ ανδραγαθία στο πεδίον της μάχης».

Είπαμε πάντα πρώτος

Γεμάτος περιπέτεια, Γεμάτος δράση

όπως θα έλεγε και ο Μέγας Αλεξανδρινός


Ιωάννης Κουρουτάκης


στη φωτό ο Ιωάννης Μεταξάς, -αυτός που είπε το Όχι στο φασισμό ντε- με τον ΓιόζεφΓκαίμπελς


‘’Νομίζω πως είναι φρόνιμο κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της αριστεράς να αποφεύγουμε τις ιστορικές υπεραπλουστεύσεις. Άκουσα προηγουμένως την τοποθέτηση του κυρίου Παφίλη. Ξέρετε, ανεξάρτητα από την ιστορική του πορεία και τα σκαμπανεβάσματά του, ο Ιωάννης Μεταξάς είναι αυτός που πρόφερε το Όχι στον φασισμό. Να το χαρίσουμε αυτό στη Χρυσή Αυγή είναι λάθος. (…) αυτό για να είμαστε λίγο προσεκτικοί.’’

Έτσι κάπως ξεκίνησε την ομιλία του ο Νίκος Δένδιας κατά τη συζήτηση της Πέμπτης στη Βουλή επί της τροπολογίας για τις άδειες των τηλεοπτικών συχνοτήτων. Έχει ενδιαφέρον η απόκλιση του ύφους και των προθέσεων (τουλάχιστον αυτών που συμπεριέλαβε στο τέλος της πρότασης) του πολιτικού με το πραγματικό περιεχόμενο του λόγου του. Στο όνομα της μετριοπάθειας και με μειλίχιο ύφος εγκαλεί στην τάξη τους ‘’ακραίους’’ και βάζει τα πράγματα στη θέση τους.

Διαβάστε περισσότερα…

Charge Of The Light Brigade: Britain’s most famous Military Disaster

Charge Light Brigade

Storm’d at with shot and shell,
Boldly they rode and well,
Into the jaws of Death,
Into the mouth of Hell
Rode the six hundred

– From The Charge of the Light Brigade by Alfred, Lord Tennyson

The Charge of the Light Brigade, a disastrous and futile cavalry charge of the Crimean War, is the most famous military disaster in British history. Generations of British children have learned about a charge which would more reasonably only be remembered only by academics and historians.

So what happened in that charge? And why did it become so famous?

Διαβάστε περισσότερα…

Top 5 Best Military Bolt Action Rifles

Bolt Action Rifles

Bolt action rifles were the mainstays of armies across the globe for nearly over half a century, and today we pick what we believe to be the five best ever fielded. The list factors in effectiveness, fun factor, historical significance, and ease of use.

Mauser derivatives and predecessors to the 98 were excluded from the list, or it would have been 5 Mausers. Derivatives included the Arisaka series, Springfield M1903s, and the P14/M1917

All five of these guns are fantastic, and we recommend you get behind them should the opportunity present itself!

Διαβάστε περισσότερα…

Check Out The Incredible Armored Trains Of WWI & WWII

by Jack – 




Now the world has turned it’s attention on South-Western Poland in the hunt for the Lost Nazi (Armored) Train, let us take a look at armored trains that were used during WWI and WWII.

Armored trains saw use during the 19th century in the American Civil War, the Franco-Prussian War, the First and Second Boer Wars.  During the Second Boer War, Winston Churchill, then a war-correspondent, was travelling aboard an armored train on 15 November 1899, when a Boer commando led by General Louis Botha ambushed the train. The Boers captured Churchill and many of the train’s contingent, but many others escaped, including wounded soldiers who had been carried on the train’s engine.

Early in the 20th century, Russia used armored trains during the Russo-Japanese War. armored trains went on to see use during the Mexican Revolution and World War I. The most intensive use of armored trains was during the Russian Civil War. The Spanish Civil War saw a little use of armored trains, though World War II  saw more. The French used them during the First Indochina War, and a number of countries had armored trains during the Cold War. The last combat use appears to have been during the Yugoslav wars of the 1990s.

German BP 42 armored train on the Eastern Front, 1942- 1943

Im Osten, Panzerzug mit Geschütz und Vierlingsflakww2db / Bundesarchiv

This early Polish train, Smialy, is one of the most famous of the era. The rotating turret on the front helped clear out anything that got in the way.

this-early-polish-train-smialy-is-one-of-the-most-famous-of-the-era-the-rotating-turret-on-the-front-helped-clear-out-anything-that-got-in-the-wayWikimedia Commons

Here is another shot of Smialy. It was captured by Poland in 1919 but was used in both wars by four different nations: Austria, Poland, the USSR, and Germany.

here-is-another-shot-of-smialy-it-was-captured-by-poland-in-1919-but-was-used-in-both-wars-by-four-different-nations-austria-poland-the-ussr-and-germanyWikimedia Commons

Extensive armor plating could withstand a lot of punishment.

extensive-armor-plating-could-withstand-a-lot-of-punishmentWikimedia Commons

Each nation’s trains were an imposing force.

each-nations-trains-were-an-imposing-forceWikimedia Commons

Over time, the compartments for the soldiers became increasingly secure. This one resembles a fortress.

over-time-the-compartments-for-the-soldiers-became-increasingly-secure-this-one-resembles-a-fortressWikimedia Commons

The Danuta, in 1939

Pociag_pancerny_Danuta_z_1939_rWikimedia Commons

From the left: artillery wagon, infantry assault wagon, armored locomotive, artillery wagon

Polish Artillery Car in 1939

Smialy_wagon_altyleryjskiWikimedia Commons

Austro-Hungarian armored train from 1915

Wagon_pancerny_sWikimedia Commons


Soviet armored train, circa 1941


There was no job too big or too small. Anti-aircraft weaponry was common on many of these trains.

there-was-no-job-too-big-or-too-small-anti-aircraft-weaponry-was-common-on-many-of-these-trainsWikimedia Commons

Some of the cannons on these locomotives appear to be a size that would be more appropriate for a battleship.

some-of-the-cannons-on-these-locomotives-appear-to-be-a-size-that-would-be-more-appropriate-for-a-battleshipWikimedia Commons

Russian workers building an armored train, 1941


The main issue with these trains was that they ran on tracks. Derailments and fires were their Achilles’ heel.

as-we-said-the-main-issue-with-these-trains-was-that-they-ran-on-tracks-derailments-and-fires-were-their-achilles-heelWikimedia Commons

During WWII, the Germans derailed this Polish train with a bomb dropped by the Luftwaffe. It was deserted as the German soldiers neared.

during-wwii-the-germans-derailed-this-polish-train-with-a-bomb-dropped-by-the-luftwaffe-it-was-deserted-next-to-the-tracks-as-the-german-soldiers-nearedWikimedia Commons


Another shot of the carnage.

heres-another-shot-of-the-carnageWikimedia Commons

The wartime role of trains has not been totally forgotten. Some remain in museums around the world.

the-wartime-role-of-trains-has-not-been-totally-forgotten-this-russian-train-now-decommissioned-is-part-of-an-installation-in-its-home-countryWikimedia Commons

Some of the trains are still on display, in Poland.


Panzertriebwagen Nr 16 (PzTrWg 16 or PT 16)


German heavy armored motorcar built in 1942 by Schwarzkopff company. Based on WR550 D14 diesel locomoive, surrounded by armor and with two armored units added at each end. Initially armed with 2 cm Flakvierling 38 AA guns, later replaced (after additional modifications to the units) with russian 76,2 mm FK 295/1 gun-equipped turrets. Armor thickness was from 31 to 84 mm. Fought on Eastern Front. In 1943 as a reserve unit used to patrol guerilla-threatened areas. In 1944 assigned to Army Group Mitte, fought in Rawa Ruska and Lublin, later in Kielce surroundings. Withdrawn to Gliwice for repairs, was finally repaired in Germany. In 1945 took part in combat near Neuruppin, and was finally captured intact on 2nd May 1945 at Neustadt Dosse.

Incorporated into the structures of Polish Army, served in no. 4194 unit, as a part of an armored train. In 1945-47 took part in fights with Ukrainian UPA partisans at Bieszczady area. Later stored on a siding at Przemyśl, before becoming part of Warsaw Railway Museum. (Source)

A tank bolted on a German armored train


Red Army officer observing from an armored train


PV-1 machine gun aboard a Soviet armored train, Nov 1941


Damaged Polish Armored Train


A damaged Polish armored train captured by German Leibstandarte SS Adolf Hitler regiment, near Blonie, Poland, Sep 1939

This is is a replica of a Slovakian armored train, now situated near Zvolen, Slovakia.

this-is-is-a-replica-of-a-slovakian-armored-train-now-situated-near-zvolen-slovakiaWikimedia Commons

Pancierovy_vlak-ZvolenWikimedia Commons

Last us of an armored train: Krajina Express


The Krajina Express was an improvised armored train used by the Krajina Serb army during the Croatian War of Independence and the Bosnian War, from 1991 to 1995. The main battle in which the train became involved was the siege of Bihać. The train’s crew also performed in combat in the role of infantry.

ICBM Trains

RT-23_ICBM_complex_in_Saint_Petersburg_museumWikimedia commons

Towards the end of the Cold War, both superpowers began to develop railway-based ICBMs mounted on armoured trains; the Soviets deployed the SS-24 missile in 1987, but budget costs and the changing international situation led to the cancellation of the programme, with all remaining railway-based missiles finally being deactivated in 2005. Pictured is a RT-23 Molodets in the Saint Petersburg railway museum.

Mosquito: The Best Warbird of WWII – in Color!


Undoubtedly – the best aircraft of its time. Many will of course argue that and that’s understandable, we all have our favourites. The De Havilland Mosquito was such a versatile fighter bomber. Nations tried to copy it but failed.

The de Havilland Mosquito distinguished itself as both the worlds fastest operational piston engine aircraft, and the most versatile combat aircraft – built during World War II. The Mosquito excelled in a variety of roles during World War II, including as day or night fighter, strike fighter-bomber, photo-reconnaissance, pathfinder, intruder, maritime strike, and surprisingly, a few BOAC mailplane variants flew regular nightly services over Nazi-occupied Europe. It was conceived as a fast twin engined day bomber that could outrun all contemporary fighters.

The USA thought the P-38 could handle the same role and the Germans tried with the Focke-Wulf Ta 154 Moskito. Several days after the attack on Pearl Harbor, the USAAF then requested one airframe to evaluate on 12 December 1941, signifying that the USAAF realised that they had entered the war without a fast dual-purpose reconnaissance aircraft.

Διαβάστε περισσότερα…

Sinking the Tirpitz, Sister to the Bismarck and the Heaviest European Battleship Ever

The story of the World War II German battleship Bismarck is legendary. The massive warship was destroyed by British ships and planes and then scuttled by its crew in one of the most famous naval battles in the Atlantic during the war.

Bismarck, however, had a sister. The Tirpitz was commissioned into the Kriegsmarine (German Navy) in February 1941, and after a series of improvements, she weighed even more than the Bismarck. This was the heaviest battleship ever built by a European navy.

The British Royal Navy and Royal Air Force each dedicated several missions to destroying this behemoth, finally succeeding in November 1944. Apart from the sizable periods of time the Tirpitz spent under repair from the damages the British caused in a few of the missions, she was effectively an entire  fleet in one ship. So feared was the Tirpitz, that is, the British had to dedicate a huge counter-force to remain in the region, should the Germans release this beast in an attack.

Διαβάστε περισσότερα…

Two Jet Fighters Sent Up to Shoot Down a WWII Warbird in 1956 – Blasted 208 Rockets at it, it Survived

by Shahan Russell – 


In August 1956, a drone went rogue over Southern California, threatening cities, including Los Angeles. In its aftermath, over 1,000 acres were destroyed, forests and scrubland were set ablaze while homes and property were damaged. But it wasn’t because of the drone.

With Cold War tensions on the rise and everyone fearing an invasion of the Red Menace, the US Navy began research on surface-to-air and air-to-air missiles. To test those missiles, they’d launch remote-controlled planes (drones) into the sky for target practice, mostly from the Naval Air Station Point Mugu in Ventura County.

Διαβάστε περισσότερα…

The Supersonic Nazi Rocket Bomber That Could Destroy Any City

by Joris Nieuwint


It is May 1945, Nazi Germany has been defeated and the former Allies are now trying to get their hand on as much of the Nazi developed technology as they can. It is well known that Wernher von Braun and his V2 missile was the foundation of the American Space program but that was not the only rocket that the Nazis were developing.

Starting in 1942, after the United States have joined the war against the Nazi’s and Japan the Germans believed it was time to develop weapons that could strike back and hit the Americans back home. The “America bomber” project was started which focused on a long range, piston engine bomber that could cross the Atlantic ocean and hit the East coast cities. This project ultimately delivered two working prototypes, the Messerschmitt Me 264 and Junkers Ju 390, which actually took to the air but never tried to cross the Atlantic.

Διαβάστε περισσότερα…


Α)Σαν σήμερα προσαρτάται το Ιόνιο στην Γαλλία 17 Οκτωβρίου 1797

Η Συνθήκη του Κάμπο Φόρμιο (Campo Formio) που συνάφθηκε στις 17 Οκτωβρίου 1797 ήταν μια σπουδαία συνθήκη ειρήνης μεταξύ Γαλλίας και Αυστρίας η οποία και επισφράγησε την προκαταρκτική Συνθήκη ειρήνης Λεόμπεν που είχαν συνομολογήσει οι ίδιες χώρες έξι μήνες πριν. Υπογράφηκε στο Κάμπο Φόρμιο, ένα χωριό της Βενέτσια Τζούλια, (Βενετίας), ύστερα από την ήττα των Αυστριακών και τον τερματισμό της νικηφόρας εκστρατείας του Ναπολέοντος, στην Ιταλία.

Στο άρθρο 5 περιέχονται στην Γαλλία οι ενετικές κτήσεις στον ελλαδικό χώρο (Λεβάντε): Τα Ιόνια Νησιά, το Βουθρωτό, η Πάργα, η Πρέβεζα και η Άρτα. Διακρίνεται η υπογραφή του Βοναπάρτη.

Διαβάστε περισσότερα…

The Inca Rope Bridge That’s Woven Across a River Each Year

The Inca rope bridge in 'The Great Inka Road: Engineering an Empire' at the National Museum of the American Indian in Washington, DC

The Inca rope bridge in ‘The Great Inka Road: Engineering an Empire’ at the National Museum of the American Indian in Washington, DC (all photos by the author for Hyperallergic unless noted)

Διαβάστε περισσότερα…

Caesar Augustus depicted in his vibrant Pharaoh avatar in a digitally restored Egyptian artwork


  We have already talked about how an ambitious 6 million euro project would restore the massive Mausoleum of Augustus (watch its 3D reconstruction here). But this time around, beyond mausoleums and tombs, researchers over at New York’s Metropolitan Museum of Art have taken a go at the reconstructed portrayal of Caesar Augustus himself. As one can comprehend from the above picture, the depiction rather follows a seemingly curious route with Augustus showcased in his Pharaoh avatar, while the entire artwork is incredibly ‘remastered’ in dynamic vibrant colors.

Διαβάστε περισσότερα…


Α)Ε.Ρόμμελ: Σαν σήμερα αυτοκτόνησε η «Αλεπού της Ερήμου»

Σαν σήμερα το 1944 αυτοκτόνησε η Αλεπού της Ερήμου. Ο Έρβιν Ρόμελ που είχε συνδέσει την καριέρα του με τις μεγάλες επιτυχίες του γερμανικού στρατού στη Μέση ανατολή στο τέλος αναμείχθηκε σε μια συνωμοσία κατά του Χίτλερ.Μια επιστολή, γραμμένη από τον Μάνφρεντ Ρόμελ, γιο του στρατάρχη Έρβιν Ρόμελ, αποκαλύπτει τις τελευταίες ώρες του διαβόητου στρατιωτικού που έμεινε στην ιστορία ως η «Αλεπού της Ερήμου».
Η επιστολή έχει ημερομηνία 27 Απριλίου 1945, σχεδόν έξι μήνες μετά την αυτοκτονία του Ρόμελ, και ο νεαρός Μάνφρεντ αναγκάστηκε να τη συγγράψει μετά από την πίεση των Συμμαχικών Δυνάμεων στις οποίες ειχε παραδοθεί και οι οποίες είχαν νικήσει τον πόλεμο.

Διαβάστε περισσότερα…