ΝΕΟΠΑΓΑΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ( Μικρή συλλογή άρθρων)

Α)Ελληνοκεντρικές απάτες: Η επανάσταση του 727 ενάντια στους “Βυζαντινούς”

Νόμισμα του Λέοντος Γ’.
Το 726, ο Αυτοκράτορας Λέων ο Γ‘, θέλησε να καταργήσει την λατρεία των Εικόνων. Ξέσπασαν λαϊκές αντιδράσεις, με αποκορύφωμα την εξέγερση των “Ελλαδικών” δηλ. των κατοίκων της Ελλάδας. Η εξέγερση εξελίχθηκε σε κανονικό πόλεμο, και η Κωνσταντινούπολη πολιορκήθηκε.
Τα αιτήματα των “Ελλαδικών” ήταν η αποκατάσταση των εικόνων, δηλαδή η αποκατάσταση της ορθοδοξίας. Ήθελαν μάλιστα να ανεβάσουν δικό τους Αυτοκράτορα στο θρόνο.

Πάνω σε αυτόν τον σκελετό, οι αρχαιολάτρες έπλεξαν ένα απίθανο παραμύθι: Οι “Ελλαδικοί” ήταν δήθεν Έλληνες πιστοί της αρχαίας θρησκείας και η επανάσταση έγινε για να την αποκαταστήσουν!!!
Όλη η ιστορία είναι πλαστή, οι πηγές που αναφέρουν είναι ανύπαρκτες ή διαστρεβλωμένες, και αντιβαίνει και στη λογική, γιατί οι κάτοικοι της Ελλάδας δεν ήταν οι μοναδικοί Έλληνες! Τα παράλια της Μικράς Ασίας ήταν και αυτά αμιγώς Ελληνική περιοχή. Κατά τους αρχαιολάτρες, στην Μικρά Ασία κατοικούσαν “Ρωμαίοι της Ανατολής” όπως γράφουν…
Η αιτία που ξεσηκώθηκαν μόνο οι Έλληνες των περιοχών της σημερινής Ελλάδας, είναι πως αυτές ανήκαν ποιμαντικά στον Πάπα, και ο Λέων, ως Εικονομάχος,  θέλησε να τις αποσπάσει από την Επισκοπή του, γιατί τότε, ο Πάπας ήταν ορθόδοξος.
Το κατάπτυστο αυτό άρθρο, το είδαμε εδώ, και θα το παραθέσουμε και ολόκληρο, πιο κάτω.
Εμείς δεν έχουμε να πούμε πολλά. Παραθέτουμε το κείμενο του Βυζαντινού ιστορικού Θεοφάνη, όπου μας λέει καθαρά πως η εξέγερση των Ελλαδικών ήταν υπέρ της ορθοδοξίας, (“Θείω κινούμενοι ζήλω”), ότι ο Λέων “εδίωκε την ευσέβειαν” (και όχι τους Έλληνες) και πως η νίκη του κατά των Ελλαδικών, ήταν “Νίκη κακή”, και -επιτέλους- ήταν μια νίκη κατά “ομοφύλων”.
Πρόκειται για την πιο καθαρή μαρτυρία πως οι Βυζαντινοί είχαν ελληνική εθνική συνείδηση, αν και δεν χρησιμοποιούσαν το όνομα “Έλληνας”, αλλά Ρωμαίος.
Άλλωστε, και οι ίδιοι οι επαναστάτες δεν αποκαλούνται “Έλληνες” (που θα σήμαινε “ειδωλολάτρες” και θα επιβεβαίωνε το άρθρο) αλλά “Ελλαδικοί”, δηλαδή κάτοικοι της Ελλάδας και Χριστιανοί.
Να το κείμενο του Θεοφάνη.
Η μεταφορά στη Νεοελληνική είναι του Δημήτρη Σκουρτέλη.
 
…λοιπόν, και τα σχολεία σβήσανε, και ο ευσεβής χαρακτήρας της εκπαίδευσης, που επικρατούσε από τα χρόνια του Αγίου Κωνσταντίνου, και άλλα πολλά κατάργησε αυτός ο Ισλαμιστής ο Λέων. (Ο Εικονομάχος Λέων ο τρίτος)
 
Και όμως, κινούμενοι από ζήλο θεϊκό, οι κάτοικοι (του θέματος)της Ελλάδας και των Κυκλάδων, στασίασαν και προετοίμασαν μεγάλη ναυμαχία, έχοντας έτοιμο για να στέψουν (Αυτοκράτορα) κάποιον Κοσμά. Ο Τουρμάρχης (του θέματος) της Ελλάδας (των «Ελλαδικών»), ο Αγαλλιανός, διοικούσε τον στρατό, με τον Στέφανο.
 
Φτανουν λοιπόν αυτοί μπροστά στην Βασίλισσα των Πόλεων την 18η Απριλίου της Δεκάτης Ινδικτιώνος (727 μ.Χ.) και συγκρουόμενοι με τις δυνάμεις της Πόλης («Βυζαντίους») νικήθηκαν, με τα πλοία τους να καίγονται από το Υγρό Πυρ. Και πολλοί βούλιαξαν στον πάτο. μεταξύ τους και ο Αγαλλιανός που βούτηξε στη θάλασσα με πλήρη πανοπλία.
 
Όσους έζησαν τους πήγαν στον νικητή, και κόβονται τα κεφάλια του Κοσμά και του Στέφανου.
Μεγάλωσε τότε η κακία του δυσεβή Λέοντα και των ομοϊδεατών του, και ενέτειναν τον διωγμό εναντίον της ευσέβειας (δηλ των Ορθοδόξων).
 
Καί μόλις μπήκε το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς, μετά από την επαίσχυντη νίκη κατά των ομοφύλων μας, παρατάσσεται στη Νίκαια της Βιθυνίας εναντίον των Σαρακηνών, που είχαν πλήθος με δυο Αμιράδες επικεφαλής, με μια μόνο χιλιάδα μονοζώνων (ελαφρά οπλισμένων ) και κύκλωσε την απροετοίμαστη  πόλη….
 
Θεοφάνης, χρονογραφία

Και να και το απίθανο κείμενο των αρχαιολατρών, που πασχίζουν να ξαναγράψουν με ψεύδη όλη την Ελληνική ιστορία, από την αρχή! Έχουν σαν στόχο να παρουσιάσουν κάθε εμφύλια σύγκρουση στον Μεσαίωνα σαν προσπάθεια αποκατάστασης του Παγανισμού, της λεγόμενης «Εθνικής θρησκείας», ενώ ποτέ δεν έγινε κάτι τέτοιο…

Απολαύστε λοιπόν αυτό το σενάριο μιας ταινίας που δεν θα γυριστεί ούτε καν από τους κατ΄εξοχήν διαστρεβλωτές της Ιστορίας, τους σεναριογράφους του Χόλυγουντ.

Βρισκόμαστε στην Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (Βυζάντιο) την εποχή τουΛέοντος Γ” του Ισαύρου. Ήταν αυτοκράτωρ από το 717 έως το 741. Αν και κατάφερε να αποκρούσει προσωρινά τους εξ ανατολής εχθρούς, στα υπόδουλα ελληνικά εδάφη σιγόβραζε η Επανάσταση των «Ελλαδικών» όπως την αποκαλούν οι βυζαντινές πηγές.
 
Σύμφωνα με παλαιότερους ιστορικούς, όπως ο A. Lombard, η καταστολή της Ελληνικής Επαναστάσεως ήταν μία προσπάθεια «αποκαθάρσεως» της βυζαντινής αυτοκρατορίας εκ μέρους του Λέοντος από το «μίασμα της ειδωλολατρίας».
 
Άλλοι ιστορικοί όπως ο Νικηφόρος Βρυέννιος θεώρησαν ότι μαζί με την Επανάσταση των Ελλήνων προς αποκατάσταση των Ιερών Βωμών και Ναών, στο επαναστατικό ρεύμα ενώθηκαν και κοινωνικοπολιτικές αξιώσεις, όπως η μείωση της φορολογίας.
 
Το σίγουρο πάντως είναι ότι η γενοκτονία 650.000 Ελλήνων από τους βυζαντινούς στρατιώτες έγινε υπό τις εντολές των χριστιανών επισκόπων, όπως γράφει στην βιογραφία του ο Ιερεύς του Διονύσου Κόρεσος, αντίτυπο της οποίας έχουν διασώσει οι Άραβες αντιγραφείς και λόγιοι.
 
Ο Ιερεύς Κόρεσος ήτο μαζί με τον Συνέστιο πρωτεργάτες και Εθνομάρτυρες της Επανάστασης.
 
Ο V. N. Zlatarski γράφει ότι ο Κόρεσος ξεκίνησε από την Αρκαδία και ο Συνέστιος από την Αθήνα.
 
Και οι δύο ξεσήκωσαν τους Έλληνες να πολεμήσουν τους Ρωμαίους (Βυζαντινούς) κατακτητές. Εκείνο τον καιρό το κράτος των Ρωμαίων (Βυζαντινών) είχε αποδυναμωθεί εξαιτίας των πολέμων κατά των Αράβων και οι Έλληνες θεώρησαν ότι ήταν η κατάλληλη ευκαιρία να εκδιώξουν τους Ρωμαίους (Βυζαντινούς) από τα Ελληνικά εδάφη.
 
Έτσι ζήτησαν στρατιωτική βοήθεια από τους Έλληνες της Δύσεως, κυρίως της Κάτω Ιταλίας. Είκοσι πέντε χιλιάδες Έλληνες από την Κάτω Ιταλία έσπευσαν να καταταγούν στον ελληνικό επαναστατικό στρατό του Κορέσου και του Συνεστίου όπως αναφέρει σε επιστολή του ο πάπας Γρηγόριος Β”.
 
Την ίδια στιγμή στο κέντρο του ανατολικού ρωμαϊκού (βυζαντινού) κράτους, στην Νέα Ρώμη (Κωνσταντινούπολη), ξεσπούν ταραχές κατά του Λέοντος Γ” που φτάνουν σε ανοικτή στάση όπως αναφέρει ο Θεοφάνης. Οι στασιαστές, γράφει ο Θεοφάνης, υπεκινούντο από τον πρώην αυτοκράτορα Αναστάσιο ο οποίος φαίνεται να συνωμότησε με ανωτάτους αξιωματούχους.
 
Ήταν μοναδική η ευκαιρία για να εκραγεί η Ελληνική Επανάσταση καθώς οι ενδοβυζαντινές ταραχές θα κρατούσαν μακριά τα ρωμαϊκά (βυζαντινά) στρατεύματα μέχρι να οργανωθεί καλύτερα ο ελληνικός απελευθερωτικός στρατός.
 
Το 726 τα νησιά της Σάμου, Ρόδου και Κρήτης επαναστατούν. Στέλνουν πλοία εφοδιασμένα από τους Άραβες και επανδρωμένα με ναύτες από την Σικελία για να κτυπήσουν τον ρωμαϊκό (βυζαντινό) στόλο που βγήκε από το λιμάνι της Νέας Ρώμης.
 
Εναντίον των Ελλήνων στάλθηκε ο Ρωμαίος (Βυζαντινός) ναύαρχος Αγαλλιανός, γοτθικής καταγωγής, ο οποίος συνάντησε τον Ελληνικό Στόλο λίγο έξω από την Εύβοια.
 
Οι Έλληνες είχαν 82 πλοία και οι βυζαντινοί 350 σύμφωνα με τον Zlatarski. Ενώ σύμφωνα με τον Κόρεσο οι Έλληνες είχαν 70 πλοία και οι βυζαντινοί 500. Ναύαρχος των Ελλήνων ήταν ο Συνέστιος. Στο δεξί κέρας των Ελληνικών πλοίων επικεφαλής ήτο ο Κόρεσος.
 
Ο γενναίος Έλλην Ιερεύς του Διονύσου δεν άκουγε τις συμβουλές των Ελλήνων που του έλεγαν να προσέχει τον εαυτό του, διότι θα επακολουθήσουν πολλές μάχες κατά των Ρωμαίων (Βυζαντινών) και τον χρειάζονται ως αρχηγό.
 
Αφού πρώτα οι Έλληνες έκαναν θυσίες προς τους Θεούς και προσευχήθηκαν όλοι μαζί, ο Κόρεσος έδωσε πρώτος το παράδειγμα ορμώντας ακάθεκτος κατά των ρωμαϊκών (βυζαντινών) πλοίων.
 
Αμέσως εμβόλισε το πρώτο ρωμαϊκό (βυζαντινό) πλοίο βυθίζοντάς το. Επακολούθησε σκληρή μάχη σώμα με σώμα καθώς τα ελληνικά πλοία ναι μεν ήταν πιό ευκίνητα των ρωμαϊκών (βυζαντινών), αλλά υστερούσαν σε ισχύ πυρός. Οπότε οι γενναίοι Έλληνες μαχητές έπρεπε να πλευρίζουν τα ρωμαϊκά (βυζαντινά) πλοία και να ανεβαίνουν οι ναύτες πάνω τους για να σκοτώσουν τους Ανατολικορωμαίους (Βυζαντινούς).
 
Η νίκη ήταν συντριπτική υπέρ των Ελλήνων. Οι Ρωμαίοι (Βυζαντινοί) ηττήθηκαν με τρομακτικές απώλειες. Ο Βρυέννιος αναφέρει 190 ρωμαϊκά (βυζαντινά) κατεστραμμένα πλοία ενώ ο Zlatarski μιλάει για 300 ρωμαϊκά (βυζαντινά) πλοία κατεστραμμένα και 60 αιχμαλωτισμένα. Επίσης οι πηγές μιλάνε για 8 Ελληνικά πλοία κατεστραμμένα. Οι νεκροί από πλευράς Ρωμαίων (Βυζαντινών) ανέρχονται στους 70.000 και από πλευράς Ελλήνων στους 1200.
 
Οι Έλληνες κατενθουσιασμένοι έκαναν ευχαριστήριες θυσίες προς τους Θεούς και με επικεφαλής τον Ιερέα Κόρεσο αφιέρωσαν τις ρωμαϊκές (βυζαντινές) ασπίδες που λαφυραγώγησαν προς τιμήν του Θεού Διονύσου, τον οποίον θεώρησαν υπεύθυνο για την περίλαμπρη νίκη τους κατά των Ρωμαίων της Ανατολής, δηλαδή αυτών που αποκαλούμε σήμερα Βυζαντινών.
 
Σε στρατιωτικό συμβούλιο που έγινε στην Αθήνα το 727 ο Συνέστιος προτείνει να μεταφερθεί ο πόλεμος και στην ξηρά. Ο Κόρεσος συμφωνεί και δίνει εντολή στους Ιεροκήρυκες να ξεσηκώσουν όλες τις Ελληνικές Πόλεις κατά των Ρωμαίων (Βυζαντινών) κατακτητών και να εξοπλιστούν όλοι με ό,τι όπλα μπορεί να βρει ο καθένας.
 
Ο Λέων Γ” καταφέρνει να απαλλαγεί από τις ενδοβυζαντινές διαμάχες και αρχίζει να στρέφει το βλέμμα του κατά των Ελλήνων Επαναστατών.
 
Στέλνει νέα στρατεύματα με στρατηγό έναν αιμοσταγή βάρβαρο ονόματι Ζαουτζά. Αυτός ο αιμοβόρος Ρωμαίος (Βυζαντινός) απ” όπου περνούσε σκορπούσε τον θάνατο στους Έλληνες.
 
Τον Μάρτιο του 728 μπήκε στην Θεσσαλία και άρχισε να σφάζει όλους ηλικιωμένους και τα γυναικόπαιδα. Περίπου 50.000 Ελληνίδες μαζί με τα παιδιά τους αποκεφαλίστηκαν όταν αυτές αρνήθηκαν να αποκηρύξουν την θρησκεία τους, να βαπτιστούν χριστιανές και να υποταχθούν στους Ρωμαίους (Βυζαντινούς) κατακτητές.
 
Το Ελληνικό στράτευμα μαθαίνοντας την κάθοδο του Ζαουτζά συγκεντρώθηκε για την αποφασιστική μάχη εναντίον του. Μαζεύτηκαν 60.000 Έλληνες στρατιώτες για να αντιμετωπίσουν τα ρωμαϊκά (βυζαντινά) στρατεύματα της Κωνσταντινούπολης, τα οποία αριθμούσαν 250.000 βαρβάρους.
 
Ο Ιερεύς Κόρεσος εξετάζοντας τους οιωνούς συμβούλευσε τον Συνέστιο να ξεκινήσουν πόλεμο φθοράς, δηλαδή ανταρτοπόλεμο και να μην επιτεθούν μονομιάς στους βαρβάρους μισθοφόρους των Ρωμαίων (Βυζαντινών).
 
Ακόμη οι Έλληνες δεν είχαν αποκτήσει την απαραίτητη πολεμική πείρα για μάχη εκ παρατάξεως μετά από τόσα χρόνια ρωμαϊκής κατοχής που τους είχε στερήσει από την πολεμική τακτική των αρχαίων προγόνων τους. Όμως ο Συνέστιος δεν άκουσε τον Έλληνα Ιερέα.
 
Στην φονική μάχη που επακολούθησε λίγο έξω από την σημερινή Λάρισα έπεσαν ηρωικώς σχεδόν όλοι οι Έλληνες.
 
Ήταν 10 Απριλίου του 728 σύμφωνα με το χριστιανικό ημερολόγιο. Ο Συνέστιος σκοτώθηκε πολεμώντας ηρωικά στην μάχη. Τον Ιερέα Κόρεσο οι Ρωμαίοι είχαν εντολές να τον συλλάβουν ζωντανό. Τον μετέφεραν αλυσοδεμένο στην Νέα Ρώμη, στην Κωνσταντινούπολη.
 
Ο Ρωμαίος (Βυζαντινός) στρατηγός Ζαουτζάς είχε πάρει εντολές από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης Λέοντα Γ” να αφανίσει όλους τους Έλληνες στην πυρά.
 
Οι χριστιανοί επίσκοποι προέτρεπαν τους Ρωμαίους (Βυζαντινούς) στρατιώτες να βιάζουν τις Έλληνίδες και μετά να αποκεφαλίζουν τα παιδιά τους, «ίνα το ελληνικόν γένος αποκτείναι», όπως αναφέρει ο Νικηφόρος διότι τελούν «μιαράς και δαιμονιώδεις θυσίας».
 
Οι βάρβαροι μισθοφόροι των Ρωμαίων με επικεφαλής τους χριστιανούς μοναχούς συγκέντρωσαν 600.000 Έλληνες, γυναικόπαιδα κυρίως, στην περιοχή γύρω από την σημερινή Λάρισα και διέταξαν να τους κάψουν ζωντανούς.
 
Αυτά τα στοιχεία αναφέρουν βουλγαρικές και αραβικές πηγές καθώς και ο Ιερεύς Κόρεσος στην βιογραφία του που συνέγραψε όσο καιρό ήταν αιχμάλωτος των Ρωμαίων (Βυζαντινών). Μετά από λίγο θα θανατωθεί και αυτός με φρικιαστικά βασανιστήρια στην πυρά.
 
Το φρικιαστικό έγκλημα που συνετάραξε τότε την Οικουμένη οι νεο-βυζαντινοί μισέλληνες φροντίζουν να κρατούν θαμμένο ώστε να μην μαθαίνουν οι Έλληνες την Ιστορία τους.
 
Η Γενοκτονία των 650.000 Ελλήνων, κυρίως γυναικόπαιδα, θα μείνει στην Ιστορία ως «σήμα κατατεθέν» της ανατολικορωμαϊκής (βυζαντινής) λαίλαπας, ώστε να γνωρίζει ο Ελληνικός λαός σε τί αποσκοπούν ωρισμένοι νεο-βυζαντινοί ανθέλληνες οι οποίοι μη έχοντες ούτε Ιερό ούτε Όσιο έχουν φορέσει ξεδιάντροπα και την μάσκα του Έλληνα.
 
Τιμή και Μνήμη στους γενναίους Προγόνους που έπεσαν ηρωικώς για την Ελευθερία της Ελλάδος από τους Ρωμαίους (Βυζαντινούς) κατακτητές. Οι Θεοί τους εξασφάλισαν μία θέση κοντά Τους και εμείς οι σημερινοί Έλληνες μία θέση στην καρδιά μας ώστε να παραδειγματίζουμε τις νέες γενεές.
 
Πηγές:
Ιερεύς Κόρεσος, Βιογραφία
 
Θ. Κορρές, Το κίνημα των «Ελλαδικών»
 
Νικηφόρος Βρυέννιος, Ύλη Ιστορίας
 
Πάπας Γρηγόριος Β”, Επιστολαί
 
V. N. Zlatarski, Istorija
 
A. Lombard, Constantin V


Σημείωση του Δημήτρη Σκουρτέλη:Οι»Ελλαδικοί» τότε, έκαναν ότι τους έλεγε ο επίσκοπός τους, ο Πάπας. Γιατί αυτός διοικούσε εκκλησιαστικά την Ελλάδα, και ο Λέων του πήρε την επισκοπή και την έδωσε στο πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης. Βλέπετε, από τότε «Ανήκαμε εις την Δυσιν»

Για μένα αυτή η ημερομηνία είναι από τις σημαντικότερες της Ελληνικής Ιστορίας. Αν είχαν νικήσει οι «Ελλαδικοί» αυτή την στιγμή δεν θα υπήρχε Ελλάδα. θα είχαμε απορροφηθεί από τους Δυτικούς, όπως οι Έλληνες της ‘Μεγάλης Ελλάδος».


Να σημειωθεί δε πως οι Ορθόδοξοι, όταν επεκράτησαν της Εικονομαχίας, ΔΕΝ επέστρεψαν την επισκοπή του Θέματος της Ελλάδος στον Πάπα…
 
============================================
B)Ελληνοκεντρικές απάτες.  Γενοκτονία Ελλήνων το 961 από τους βυζαντινούς! Που είναι οι πηγές;
Ο Νικηφόρος Φωκάς
Ο Νικηφόρος Φωκάς, μετά από δυο σχεδόν αιώνες κατοχής, κατάφερε να ανακαταλάβει την Κρήτη από τα χέρια των Μουσουλμάνων. Οι Έλληνες πιστοί του Δωδεκάθεου σκάρωσαν ολόκληρο παραμύθι: Δεν ήταν Μουσουλμάνοι στην Κρήτη, αλλά Έλληνες δωδεκαθεϊστές. 
Βασίζονται, λένε, στα αποσπάσματα ενός ιστορικού, του Πρίσκου, που είναι, με βάση τις προσωπικές μου έρευνες αλλά και αυτές άλλων, ΑΝΥΠΑΡΚΤΑ!
 
Μα δεν υπάρχει ένας γνήσιος Έλλην να με επανελληνίσει;
 
Ψάχνω το απόσπασμα του ιστορικού Πρίσκου που αναφέρει “Εθνικούς” στην Κρήτη τον 10ο αιώνα μ.Χ. 
Στα “εθνικά” μπλογκ λένε πως υπάρχει στα “Κρητικά, στην συλλογή Jus Graeco-romanum”. Το βρηκα το βιβλίο, εδώ,
και …ούτε Πρίσκος ούτε Κρητικά υπάρχουν. Μετά, έψαξα τα άπαντα του Πρίσκου, εδώ,
ευρισκόμενα μεταξύ άλλων ελασσόνων βυζαντινών Ιστορικών. Για τον Αττίλα γράφει.
Επειδή δεν θέλω -πάλι- να χαρακτηρίσω τους Επανελληνιστές ως αισχρούς και αήθεις ψεύτες, παρακαλώ βοηθείστε με. Πείσετε με πως αυτός ο δόλιος ο Πρίσκος έγραψε κάτι για τους Εθνικούς της Κρήτης, και ας είναι και συνταγή μαγειρικής.
Απατεωνίσκοι της σειράς…
Ιδού το παραμύθι του δήθεν Πρίσκου:
 
Έτσι οι γενναίοι Κρητικοί μαχητές αντιμετώπισαν μόνοι τους τον τεράστιο βυζαντινό στόλο που μετέφερε 500.000 βυζαντινούς κατακτητές στο ηρωικό Νησί.- Οι Έλληνες γρήγορα έμαθαν τα νέα και άρχισαν να οχυρώνωνται. Η ιστορία έχει καταγράψει ως επικεφαλή της ηρωικής αντιστάσεως την Κρητικοπούλα Ιέρεια της Αρτέμιδος Κλεαγέτη. – Ο Πρίσκος στην χρονογραφία του μας πληροφορεί ότι ήταν μόλις 25 ετών το 960, και αμέσως άρχισε να εμψυχώνει τους Κρητικούς περιδιαβαίνουσα όλα τα οχυρά. Η Κλεαγέτη ήταν πολύ μορφωμένη και γόνος Ιερατικής οικογενείας. Η μητέρα της λεγόταν Ζηνόκλεια, ήταν Ιέρεια της Ήρας, και είχε πάρει μέρος στην μάχη της Κρήτης κατά των βυζαντινών το 949. Με το τόξο της είχε σκοτώσει 50 βυζαντινούς κατακτητές. Η Ζηνόκλεια τελούσε τα Ελληνικά Μυστήρια και είχε διδάξει από μικρή την θυγατέρα της Κλεαγέτη το πώς να πολεμά τους βυζαντινούς κατακτητές.- Ο Λέων Διάκονος στην Ιστορία του αναφέρει την Κλεαγέτη με υβριστικούς όρους. Την αποκαλεί «γύναιον εταιρικόν», «αναιδές», και ότι τάχα έκανε μαγγανείες. Όμως της αναγνωρίζει, αν και με υβριστικό τόνο, ότι ήταν μάντισσα και ότι ήταν ατρόμητη, καθώς πλησίαζε μόνη της μέχρι τα φυλάκια των βυζαντινών και τους προκαλούσε σε πόλεμο.- Οι Κρητικοί Ιερείς και Ιέρειες μόλις αντίκρισαν του πρώτους βυζαντινούς στρατιώτες έκαναν καθαρμό σε όλο το Νησί για να φύγει το χριστιανικό μίασμα.
– Ο Νικηφόρος Φωκάς αμέσως μετά την απόβαση αρχίζει γενική επίθεση. Σφάζει αρκετούς Κρητικούς τις πρώτες ημέρες. Νοιώθοντας ότι η νίκη του θα είναι εύκολη εξ αιτίας του τεραστίου όγκου του στρατεύματός του, δίνει 10.000 βυζαντινούς στρατιώτες στον στρατηγό Νικηφόρο Παστιλά και τον διατάσσει να εισβάλει στην ενδοχώρα του Νησιού και να κατασκοπεύσει τους Κρητικούς.
– Η ατρόμητη Ιέρεια Κλεαγέτη απαντά με ανταρτοπόλεμο. Βάζει τις Κρητικοπούλες να δίνουν κρασί στους βυζαντινούς στρατιώτες, να τους μεθούν και να αποσπούν πληροφορίες. Αφού τους διέλυσαν την πειθαρχία η Κλεαγέτη διέταξε τους 400 Κρητικούς που είχε υπό τις διαταγές της να λάβουν θέσεις μάχης στα βουνά.- Μόλις οι Κρητικοί είδαν τους βυζαντινούς αποδιοργανωμένους ξεκίνησαν επίθεση με επικεφαλής την ηρωική Ιέρεια της Αρτέμιδος. Οι βυζαντινοί αντιστάθηκαν με σθένος. Η Κλεαγέτη σημάδεψε με το τόξο της τον βυζαντινό στρατηγό Νικηφόρο Παστιλά, κτύπησε το άλογό του και τον ανάγκασε να ξεκαβαλικέψει. Αμέσως χύμηξε πάνω του με το τσεκούρι της και τον σκότωσε.
Οι βυζαντινοί σε αυτή την δεύτερη φάση του αγώνος τράπηκαν σε φυγή αλλά οι Κρητικοί τους πήραν στο κυνήγι. Ελάχιστοι από τους στρατιώτες του Νικηφόρου Παστιλά κατόρθωσαν να επιστρέψουν ζωντανοί στο στρατόπεδο του Νικηφόρου Φωκά.
– Ο Φωκάς, ωσάν να κτυπήθηκε από κεραυνό, μόλις άκουσε τα νέα άρχισε να ετοιμάζει ενέδρες. Άρχισε να πολιορκεί τον Χάνδακα (Ηράκλειο). – Ο Πρίσκος, έχει καταγράψει το πώς απευθύνθηκε στους στρατιώτες του λέγων ότι
«Δεν νομίζω να αγνοεί κανείς σας την επιθετικότητα και το θράσος των απογόνων της Αριάδνης, τις τόσες διαρπαγές και τα φονικά που έχουν διαπράξει κατά των Ρωμαίων. Δεν ανέχεται η εκκλησία του Χριστού να λυμαίνωνται το χριστεπώνυμο πλήθος οι ειδωλολάτρες. Μην εξοκείλετε στην απειθαρχία και την καλοπέραση διότι θα πάθετε ότι και οι στρατιώτες του Νικηφόρου Παστιλά. Ας μην σπαταλάμε τον καιρό μας με οκνηρία και μέθη, αλλά παραμένοντας Ρωμαίοι ας επιδείξουμε στον πόλεμο κατά των ειδωλολατρών το γενναίο μας φρόνημα».
 
 
Το τελευταίο απόσπασμα δεν ανήκει στον Πρίσκο, αλλά στον Λέοντα τον Διάκονο και πάει ως εξης:Λέει ο Λέων ο Διάκονος για τους Μουσουλμάνους της Κρήτης: 

Τὸ μὲν ὠμὸν καὶ θηριῶδες τῶν τῆς παιδίσκης ἐκγόνων, τήν τε τούτων καταδρομὴν καὶ τὸν ἀνδραποδισμὸν, ὅσα φονιωδῶς Ῥωμαίοις εἰργάσαντο” (Τους απογόνους της παιδίσκης, της δούλας, της Άγαρ, τους Αγαρηνούς δηλαδή)
Μεταφράζει” ο Αρχαιολάτρης: (όπως βλέπετε παραπάνω)
«Δεν νομίζω να αγνοεί κανείς σας την επιθετικότητα και το θράσος των απογόνων της Αριάδνης, τις τόσες διαρπαγές και τα φονικά που έχουν διαπράξει κατά των Ρωμαίων.»
Και έτσι οι Μουσουλμάνοι γίνονται …Έλληνες.
Και από που κι ως που η Αριάδνη, που έφυγε από την Κρήτη με τον Θησέα, μπορεί να είναι γενάρχης των Κρητικών. Αλλωστε το “παιδίσκη” συχνά σημαίνει «δούλα» στα αρχαία Ελληνικά, οπότε ταιριάζει ακριβώς με την Άγαρ, που ήταν δούλα του Αβραάμ και έκανε μαζί του τον Ισμαήλ που ήταν πρόγονος των Αράβων, που έτσι αποκαλούνται και “Αγαρηνοί”.
Πως οι αρχαιόπληκτοι νοθεύουν τις πηγές και βαφτίζουν Έλληνες τους Μουσουλμάνους!!!
 
Η περιγραφή του Λέοντος του Διακόνου για την “Κλεαγέτη”:
 
 
Ο κόλος της ιέρειας της …Αρτέμιδος…

Μετάφραση,
Δ. Σκουρτέλης

“’Οσο ο στρατηγός δυνάμωνε την παράταξη κατά μέτωπο και έβαζε σε τάξη τις δυνάμεις του, ένα πουτανάκι, με κουνήματα και σείσματα, να το χαρακτηρίσω με επιείκεια ιταμό και αναιδές, έσκυβε από τα τείχη, έκανε κάτι μαγείες και ξόρκια. Λένε πως οι (εξισλαμισμένοι) Κρητικοί κατέχουν μαντείες και βωμολοχίες και μαγείες που από παλιά είχαν πάρει από τους Μανιχαίους και τον Μωάμεθ. Μα δεν έκανε μόνο αυτά εκείνο το αναιδές και ακόλαστο γύναιο. Αλλά σήκωνε και το ρούχο της πάνω από το συνηθισμένο και γύμνωνε (όλα) τα μέρη του σώματος, και περηφανεύοταν να ειρωνεύεται τον στρατηγό. Τότε, ένας από τους καλούς τοξότες τέντωσε την χορδή και ρίχνει στο ακόλαστο γύναιο, και το έριξε από τους προμαχώνες και έγινε κομάτια αμέσως (πέφτοντας) και ξεφύσηξε την ψυχή της και απέσπασε έτσι την καταστροφή που έπρεπε, εξ αιτίας της ύβρης της.”

Το αυθεντικό κείμενο:

“ἐν ᾧ δὲ ὁ στρατηγὸς τὴν ἴλην κατὰ μέτωπον ἐκρατύνετο, καὶ εἰς πλαίσιον τὰς δυνάμεις συνέταττε, γύναιον ἑταιρικὸν, ἀκκιζόμενόν τε καὶ θρυπτόμενον, ἰταμὸν ἐπιεικῶς τυγχάνον καὶ ἀναιδὲς, τῶν προμαχεώνων προκύπτον, γοητείας ἐποιεῖτό τινας καὶ ἐπῳδάς. λέγεται γὰρ κατόχους εἶναι Κρῆτας μαντείαις καὶ βωμολοχίαις καὶ πλάναις, πρὸς τῶν Μανιχαίων καὶ τοῦ Μωάμεθ παρειληφότας ἀνέκαθεν. οὐ ταύτῃ δὲ μόνον τὸ ἰταμὸν ἐκεῖνο γύναιον τὸ ἀναιδὲς καὶ ἀκόλαστον ἐπεδείκνυτο· ἀλλὰ καὶ, τὸν χιτωνίσκον παρὰ τὸ μέτριον ἀνασεσυρκὸς καὶ ἀπογυμνοῦν τὰ μέρη τοῦ σώματος, ἐς τὸν στρατηγὸν ἐπέσκωπτεν ἐπαρώμενον. καὶ δή τις τῶν εὐστόχων τοξοτῶν, τὴν νευρὰν ἐντεινάμενος, βάλλει τὸ ἀκόλαστον γύναιον, καὶ χαμαιῤῥιφὲς τῶν πύργων κατήνεγκε, διαῤῥαγὲν αὐτίκα, καὶ τὸ ψυχίδιον ἀποφυσῆσαν, καὶ τίσιν τῆς ὕβρεως τὸν οἰκτρὸν ἐπισπασάμενον ὄλεθρον.”

Να τι λένε οι αρχαιόπληκτοι γι αυτήν την μάγισσα, παραλείποντας να πουν πως ο Διάκονος λέει καθαρά πως ήταν Μουσουλμάνα. Όχι, ήταν …ιέρεια της Άρτεμης!!!

“Η Κλεαγέτη ήταν πολύ μορφωμένη και γόνος Ιερατικής οικογενείας. Η μητέρα της λεγόταν Ζηνόκλεια, ήταν Ιέρεια της Ήρας, και είχε πάρει μέρος στην μάχη της Κρήτης κατά των βυζαντινών το 949. Με το τόξο της είχε σκοτώσει 50 βυζαντινούς κατακτητές. Η Ζηνόκλεια τελούσε τα Ελληνικά Μυστήρια και είχε διδάξει από μικρή την θυγατέρα της Κλεαγέτη το πώς να πολεμά τους βυζαντινούς κατακτητές. Ο Λέων Διάκονος στην Ιστορία του αναφέρει την Κλεαγέτη με υβριστικούς όρους. Την αποκαλεί «γύναιον εταιρικόν», «αναιδές», και ότι τάχα έκανε μαγγανείες. Όμως της αναγνωρίζει, αν και με υβριστικό τόνο, ότι ήταν μάντισσα και ότι ήταν ατρόμητη, καθώς πλησίαζε μόνη της μέχρι τα φυλάκια των βυζαντινών και τους προκαλούσε σε πόλεμο.”

Πόσα άλλα ψέματα θα υποστούμε χάριν της “Εθνικής μας θρησκείας;”
 
  1. 22/03/2016 στο 19:13

    Ένα αινιγματικό χωρίο που αντιλέγεται μεταξύ πολλών ερμηνευτών και θρησκειών, είναι αυτό που βρίσκεται στην Β΄ Θεσσαλονικείς επιστολή τού Παύλου, στο 2/β΄ 6-8. Εκεί αναφέρονται τα εξής:

    «Και νυν το κατέχον οίδατε εις το αποκαλυφθήναι αυτόν (τον Αντίχριστο) εν τω εαυτού καιρώ. Το γαρ μυστήριον ήδη ενεργείται τής ανομίας. Μόνον ο κατέχων άρτι έως εκ μέσου γένηται. Και τότε αποκαλυφθήσεται ο άνομος…»

    Δηλαδή: «Και τώρα γνωρίζετε αυτό που τον κρατάει στο να αποκαλυφθεί στον καιρό του. Επειδή το μυστήριο τής ανομίας ήδη ενεργείται. Μόνο μέχρι να βγει από τη μέση αυτός που τον κρατάει ως τώρα. Και τότε θα αποκαλυφθεί ο άνομος…»

    Το παράξενο, είναι ότι εκεί αναφέρεται κάτι «κατέχον», ή κάποιος «κατέχων», ο οποίος συγκρατεί τον Αντίχριστο από το να εμφανιστεί. Το μυστήριο τού χωρίου εντείνεται και από το ότι ο απόστολος Παύλος, στο χωρίο 5-6 αναφέρει: «Ου μνημονεύετε ότι έτι ων προς υμάς ταύτα έλεγον υμίν; και νυν το κατέχον οίδατε…», (δηλαδή: «Δεν θυμόσαστε ότι όταν ήμουν μαζί σας σας τα έλεγα αυτά; και τώρα το κατέχον το γνωρίζετε…»)

    Βεβαίως οι Θεσσαλονικείς γνώριζαν τι τους είχε πει ο Παύλος. Εμείς όμως σήμερα, πώς θα καταλάβουμε τι ή ποιος είναι ο «κατέχων»; Υπάρχει κάποιος τρόπος να το ερευνήσουμε; Και πώς αυτό μπορεί να επιρρεάσει την κατανόησή μας για την εσχατολογία τής Αγίας Γραφής;

    Σε άλλη μας μελέτη, είχαμε προτείνει μία πιθανή ερμηνεία, όμως αν και η ερμηνεία εκείνη δεν ήταν λάθος, δεν ήταν πλήρης. Σ’ εμάς ήταν σαφές ότι κάτι έλειπε. Στην παρούσα μελέτη, θα προτείνουμε μια πληρέστερη εμηνεία, που εμάς τουλάχιστον μας ικανοποιεί πλήρως, τόσο για τη δογματική της συνέπεια και τη συμφωνία της με παλαιότερες πατερικές ερμηνείες, όσο και για τις ερμηνευτικές προεκτάσεις στις οποίες οδηγεί, και που την αναγορεύουν ως «κλειδί» για περεταίρω κατανοήσεις τών Θεοπνεύστων προφητειών.

    Υπενθυμίζουμε, ότι στην παλαιότερη μελέτη μας, απαντώντας στην αναπόδεικτη και δογματικά εσφαλμένη ερμηνεία Προτεσταντικών κύκλων, ότι ο «κατέχων» είναι η Εκκλησία, είχαμε πει τα εξής:

    Ο «κατέχων» όμως, δεν είναι κατ’ ανάγκην η Εκκλησία, αλλά θα μπορούσε να είναι και το πνευματικό αγγελικό πλάσμα, που αναφέρεται στην Αποκάλυψη 20/κ΄ 1 – 3. Εκεί, αυτός ο άγγελος «κρατάει» το Σατανά, και δεν τον αφήνει να επιτύχει το σκοπό του, στην προκειμένη περίπτωση, να φέρει τον Αντίχριστο. Και είναι ενδιαφέρον, ότι «κατέχω», σημαίνει «κρατώ»!

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s